les tueries du Brabant

forum sur les tueries du Brabant
 
AccueilAccueil  PortailPortail  FAQFAQ  S'enregistrerS'enregistrer  Connexion  

Partagez | 
 

 Un article du Guardian ( 2001 )

Voir le sujet précédent Voir le sujet suivant Aller en bas 
Aller à la page : 1, 2, 3, 4, 5  Suivant
AuteurMessage
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Un article du Guardian ( 2001 )   Lun 28 Déc 2009 - 14:18


http://www.guardian.co.uk/world/2001/mar/26/terrorism

Terrorists 'helped by CIA' to stop rise of left in Italy



The Guardian,
           Monday 26 March 2001 02.15 BST                
       


US intelligence services instigated and abetted rightwing terrorism in
Italy during the 1970s, a former Italian secret service general has
claimed.

The allegation was made by General Gianadelio Maletti, a
former head of military counter-intelligence, at the trial last week of
rightwing extremists accused of killing 16 people in the bombing of a
Milan bank in 1969 - the first time such a charge has been made in a
court of law by a senior Italian intelligence figure.

Gen
Maletti, comannder of the counter-intelligence section of the military
intelligence service from 1971 to 1975, said his men had discovered
that a rightwing terrorist cell in the Venice region had been supplied
with military explosives from Germany.
Those explosives may have
been obtained with the help of members of the US intelligence
community, an indication that the Americans had gone beyond the
infiltration and monitoring of extremist groups to instigating acts of
violence, he said.

"The CIA [Central Intelligence Agency],
following the directives of its government, wanted to create an Italian
nationalism capable of halting what it saw as a slide to the left and,
for this purpose, it may have made use of rightwing terrorism," Gen
Maletti told the Milan court. "I believe this is what happened in other
countries as well."

( ... )


Dernière édition par HERVE le Sam 26 Juil 2014 - 15:05, édité 1 fois
Revenir en haut Aller en bas
swansongunsung



Nombre de messages : 377
Date d'inscription : 09/03/2008

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Mar 29 Déc 2009 - 9:43

Général Maletti. On a affaire à la P2 ici...

Source: Gladio (Editions EPO)

En 1981, la Garde des finances italienne découvre la liste de 963 “frères” membres de la P2. Parmi ceux-ci, des ministres et des anciens ministres, des parlementaires, des magistrats, des députés, des fonctionnaires, des banquiers (Michele Sindona et Roberto Calvi entre autres), des industriels, des militaires et presque tous les responsables des services secrets. Outre le général Miceli, on retrouve en effet les noms du général Maletti, le responsable du contre-espionnage italien au début des années 70, l’amiral Casardi, nommé à la tête du SID après le général Miceli, l’amiral Birindelli, un ancien responsable des forces navales de I’OTAN pour l’Europe du Sud, et tous les responsables des services secrets réformés en 1977. Sur la liste de Gelli figurent en outre 52 officiers du corps des carabiniers, 50 officiers de l’armée de terre, 37 de la Garde des finances et 29 de la marine.

Gelli contrôle les services secrets italiens. La question est de savoir pour qui. La commission d’enquête sur la loge P2 est arrivée à cet égard à une conclusion qui ne manque pas d’intérêt. Gelli, estime la commission, “appartient aux services secrets dont il est le chef; la loge P2 et Gelli sont l’expression d’une influence exercée par la maçonnerie américaine et la CIA sur le Palazzo Giustiniani depuis sa réouverture après la guerre; une influence qui témoigne de la dépendance économique à l’égard de la Maçonnerie américaine et de son chef Frank Gigliotti. Frank Gigliotti est un ancien agent de la CIA qui assurera le financement de la maçonnerie en Italie dans les années.
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Mar 29 Déc 2009 - 13:51

Vous
pourriez être intéressé par

www.datapress.be

( Index des titres de la presse belge francophone entre 1980 et 1999 )

Exemple (donné sur le site lui-même !) : Julie est étudiante. Sa prof
d'histoire lui a demandé un travail sur les tueries du Brabant wallon. Pour
s'épargner de longues recherches en bibliothèque, elle s'est connectée au site
de Data Press. Grâce à la recherche thématique, elle a découvert que Data Press
avait déjà constitué un index sur les faits proprement dit mais aussi sur
l'enquête, le fonctionnement de la commission parlementaire... En quelques
secondes, Julie avait sous les yeux les références aux dossiers contenant les
articles les plus pertinents parus à l'époque. Le temps précieux qu'elle a
gagné, Julie va l'investir dans l'analyse de ces coupures de presse et dans la
rédaction d'un travail digne de ce nom.

- - -

A la lecture du livre de Guy Bouten, je redécouvre le nom de Jean-François
Buslik. Un personnage qui n'est pas ordinaire ...

Datapresse donne des références d'articles mais il faut aller sur les sites des
journaux pour en savoir plus.

Par exemple :

http://www.dhnet.be/infos/faits-divers/article/8242/buslik-a-comparu-libre.html





Buslik a comparu libre !


(14/11/2000)




Condamné
à mort par contumace en 1995, il vient d'être extradé par les Etats-Unis avant
d'être libéré par la justice belge !





BRUXELLES Jean-François Buslik. Ce nom ne
dit probablement plus grand-chose à personne. Et pourtant En février 1995,
l'homme était condamné à la peine de mort par la cour d'assises du Brabant. Il
était le cinquième accusé du procès Bouhouche-Beijer. Il avait été reconnu
coupable de meurtre pour faciliter le vol dans le cadre de l'affaire Zwarts
en 1982: une histoire de vol à Zaventem au cours de laquelle un employé de la
Sabena, Francis Zwarts, disparut avec la cargaison d'or (80 kg, six montres
Cartier et la valise diplomatique!) qu'il transportait vers Zaventem. Il avait
également été reconnu coupable de tentative d'assassinat dans le cadre d'un
attentat commis en 1981 contre une Peugeot 404 de la BSR de Bruxelles. Buslik
avait fabriqué la télécommande de l'engin qui devait exploser dans le coffre.
Ses relations amicales avec l'ex-gendarme Madani Bouhouche l'avaient également
fait apparaître dans le dossier relatif à l'assassinat de l'ingénieur de la FN
Juan Mendez.






Depuis un
an et demi, la Belgique attend son extradition des Etats-Unis (Buslik est
Américain) où il avait finalement été arrêté dans l'état de Floride. Le 14
octobre dernier, c'était fait. Buslik descendait de l'avion à Zaventem en
manches courtes, et entouré de plusieurs membres de la PJ.






Pourtant,
hier matin, c'est bien libre qu'il comparaissait devant la chambre des mises en
accusation de Bruxelles. Une situation surréaliste qui s'explique par une
erreur administrativo-judiciaire. Pour faire court, disons que ses avocats, Mes
Jean-Paul Dumont, Fernande Motte de Raedt et Pierre Chomé ont fait opposition
contre l'arrêt de renvoi de 1994 en invoquant sa nullité. Selon eux,
Jean-François Buslik, qui était détenu à la prison de Forest depuis son arrivée
sur le territoire belge, était emprisonné sans aucun titre valable.
Parallèlement, les juristes ont déposé une requête de mise en liberté, laquelle
a été accordée notamment en raison du délai raisonnable. Il est vrai que la
Belgique, pendant 15 ans, ne s'est jamais beaucoup intéressée à lui. Il n'a
fait en tout que 2 mois et demi de préventive et est reparti dans son pays en
en avisant les enquêteurs






Une
caution d'un million a suffit à faire sortir l'homme de prison. Ses deux seules
obligations sont de ne pas quitter le territoire national et de régulariser son
titre de séjour.




_ _ _



http://www.dhnet.be/dhjournal/archives_det.phtml?id=62903



Assises
de Bruxelles: un agent de la Sûreté accuse Buslik pour l'attentat à l'explosif






BRUXELLES
La cour
d'assises de Bruxelles-Capitale a entendu vendredi Robert Beijer et Gérald
Damseaux, agent de la Sûreté de l'Etat, dans le cadre du procès de
Jean-François Buslik. Pour rappel, ce dernier est accusé de complicité dans une
attaque de fourgon et d'un attentat à la bombe.En principe, Madani Bouhouche
était également invité à témoigner. Selon l'accusation, ces deux ex-gendarmes -
reconnus coupables, en 1995, de l'attaque du fourgon d'or de Zaventem -
disposaient d'un complice: Buslik... Absent, Bouhouche a prétexté des
raisons professionnelles le retenant en France durant son congé pénitentiaire.
Mais la cour a ordonné de vérifier.






Venu de
Thaïlande, Robert Beijer s'est expliqué sur l'attaque du fourgon pour laquelle
il a été condamné à 14 ans de prison, pour le recel d'une partie de la
cargaison: les montres Cartier. L'ex-gendarme de la BSR ne comprend toujours
pas le motif de sa condamnation: Il s'agissait de fausses montres! Nous
voulions faire croire qu'il s'agissait de Cartier authentiques, mais qui
avaient été volées. Pour faire monter les prix.






Enfin, le
témoin a disculpé Buslik en affirmant que les Cartier en possession de l'épouse
de Bouhouche et de l'ex-compagne de l'accusé étaient fausses...






Dans
l'après-midi, l'agent de la Sûreté, Gérard Damseaux, est venu dire tout le mal
qu'il pensait de l'accusé dans le cadre du volet attentat à l'explosif. Dans un
style très cow-boy, Damseaux a expliqué que l'accusé lui a demandé s'il ne
pouvait pas le renseigner sur des explosifs. Il m'a dit qu'il voulait
devenir pilote en Afrique et que si ça tournait mal, il s'échapperait en
faisant sauter un pont. Je ne l'ai pas cru!, raconte Gérald Damseaux.
Finalement, l'agent de la Sûreté donnera à l'accusé une formule de composition
d'explosif incomplète...






Convoqué
en 1982 et en 1984 par la gendarmerie, il aurait alors constaté que les restes
de la bombe utilisée en octobre 1981 découlaient de la formule inachevée qu'il
avait confiée à Buslik...




- - -
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Mar 29 Déc 2009 - 14:05


http://www.baudouinpeeters.be/index.php?option=com_content&task=view&id=922&Itemid=32


Exit
Taras Bulba




27-06-2009







Le 24 juin dernier paraissait
l'avis nécrologique du décès de Jacques De Vlieghere dans Le Swar [conformément
à ses convictions philosophiques]. Entre frères, on se comprend.
Ce nom ne vous dit peut-être pas grand chose : il s'agit en réalité de l'ex n°
2 de la Sûreté de l'État, mieux connu sous son nom de code Taras Bulba,
merveilleusement incarné par Yul Bryner dans le film de Thomson.


Propulsé en 1979 par André Cools avec le soutien
de VDB comme adjoint de Raes [surnommé le Roi Albert] à la tête de nos services
secrets, ce lieutenant-colonel de la Force aérienne forma un tandem CVP-PS qui
se contrôlait mutuellement.

Intelligent, habile, rusé, il ne se partira jamais du fameux aveu fait par son
chef devant la commission d'enquête : "notre métier est de mentir".

Nous ne doutons pas un seul instant que pour sa crémation, l'ensemble de ses
compagnons se seront retrouvés, cachés chacun derrière une colonne : "Le
Roi Albert" [Albert Raes], "Le canard" [Christian Smets],
"Totor" [Victor Massart], "Le lapin" [Joseph Kausse],
"Le chien" [Estievenart], "Viandox"et "Musaraigne",
à pas confondre avec son homonyme du WNP [qui était le n°3 de la milice, grand
organisateur des "solstices" et de son vrai nom Xavier Sandron].

Ce qui est nettement moins connu du grand public, c'est que Taras Bulba aimait
naviguer : il possédait un bateau à Nieuwport amarré au Yachting Club, juste à
côté de celui de ... Jean-François Buslik, grand ami de Bouhouche et Beyer,
maître ès électronique et grand artificier en chef, surnommé le roi de la
"bombeke".
Ce zèbre de Buslik, américain de naissance, a été inquiété comme complice dans
l'attentat contre la Peugeot 404 d'un officier de la BSR en octobre 1981 et
pour l'assassinat du convoyeur Francis Swartz, lequel travaillait comme
couverture à la Sabena comme personnel de sécurité, alors qu'il était en
réalité un agent de la Sûreté publique.

Sans l'entregent de Me Dumont, Buslik aurait moisi plus de 10 ans dans nos
geôles. Le fait que Buslik était agent de la DEA [une division de la CIA] a
bien sûr aussi aidé : les loups ne se mangent pas entre eux.
Quant au malheureux Swartz, on sait ce qu'il en est advenu : son corps a été
coulé dans du béton dans la région de Chaumont-Gistoux par ces fous furieux.

Il n'empêche : avoir le n° 2 de la Sûreté qui a son bateau à côté d'un des
principaux suspects dans le dossier Tueries, cela jette un fameux trouble !

Surtout que la bateau de Buslik était équipé de matériel électronique dernier
cri appartenant à la société SAMFA Ltd : le responsable du service Afrique de
la Sûreté, Charles Tellier [surnommé "Monsieur Charles"], qui a eu
l'occasion de fouiller le bateau pourra en témoigner...

Ajoutons encore que ce Yacht Club à l'époque avait comme voisin la base
nautique de réserve de l'armée belge où végétaient nos dragueurs de mine, cela
en fait un peu beaucoup en matière de curieuses coïncidences... et que le
Yachting Club de l'armée se trouvait aussi à Nieuwport.

Il faut dire enfin que ce que détestaient le plus "les Morpions"
[c'est le nom donné par le Service de documentation, de renseignements et
d'action de l'armée, le SDRA, aux hommes de la Sûreté], c'est d'être filochés
par un autre service. Ainsi quand "les vieilles bottines" [le SDRA]
les tenaient à l'œil, ils devenaient dingues.

Un petit jeu auquel s'adonnait avec un plaisir non contenu les agents du SDRA
était de dire à un contrôleur de train qu'il y avait un drôle de type sans ses
papiers dans un compartiment voisin.

Le type en question n'était autre qu'Albert Raes, qui tout penaud, devait
décliner son identité, furibard de ne pas avoir été reconnu.

Imaginez un seul instant qu'une telle scène se passe avec le chef de la CIA...
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Mar 29 Déc 2009 - 17:02

En ce qui concerne mon précédent courrier, j'avoue ne pas savoir d'où "Baudouin Peeters" tire ses informations.

On peut toujours lui poser la question via l'adresse donnée sur son site :

http://www.baudouinpeeters.be/

Je me rends compte que l'on parle de Mr Buslik ailleurs sur ce site et je ne voudrais pas tout mélanger.

Pour les personnes intéressées, voici un livre bien plus ancien que celui de Guy Bouten :

http://www.scribd.com/doc/5449867/Les-Tueurs-six-annees-d

et un autre livre co-écrit par René Haquin :

http://www.scribd.com/doc/5451901/Les-tueries-du-brabant-enquete-parlementaire
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Mer 30 Déc 2009 - 7:48

Je me suis souvent demandé si certains services de renseignement étrangers n'en savaient pas plus sur la criminalité dans notre pays que nos propres services d'ordre ... ne serait-ce qu'à cause des écoutes :

http://fr.wikipedia.org/wiki/Echelon
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Jeu 31 Déc 2009 - 9:35

En 1974 la droite
républicaine américaine est submergée par le scandale du Watergate. Le
président Nixon est contraint à quitter le pouvoir.






Brusquement,
pendant cette affaire, la politique extérieure des USA subit un important
changement. C'est en effet à ce même moment que les régimes fascistes
européens, privés de l'appui de leur riche bienfaiteur, se décomposent un après
l'autre : la Grèce des colonels, l'Espagne du Caudillo, le Portugal de Salazar.
Avec la « disparition » de leur base portugaise, les fascistes européens
perdent aussi une des structures les plus performantes de l'internationale
noire. En effet, au début des années soixante-dix dans le Portugal de Salazar
l'agence de presse Aginter Press, fondée par des anciens de l'OAS, constituait
le principal point de référence de l'internationale fasciste en Europe.






Aginter Press était
dirigée par Yves Guerin Serac, de son vrai nom Yves Félix Marie Guillou, et
était généreusement alimentée par l'aile droite du parti républicain américain
dont le sénateur Goldwater était le principal représentant. C'était par ce
biais que cette « agence de presse » avait des rapports directs avec la CIA. Aginter
Press représentait en effet une des
principales structures logistiques et de liaison au sein de l'internationale du
terrorisme noir en Europe tout en étant structurellement à l'intérieur du
dispositif Gladio.






En 1981 le scandale
de la P2 éclatait au grand jour en Italie. Le 12 mars de cette lointaine année,
le magistrat Giuliano Turone avait ordonné de perquisitionner le domicile de
Licio Gelli, le vénérable grand maître de la loge secrète.






Au cours de cette
perquisition, qui a eu lieu le 17 mars, les enquêteurs italiens trouvaient
une liste d’adhérents à la P2, comprenant 962 noms (selon certaines déclarations
d’anciens adeptes,cette liste ne serait pas complète : elle devrait compter
environ 3 000 membres).






L’opinion publique
italienne découvrit qu’a l’intérieur du pays existait une organisation
parallèle qui, par son ampleur, constituait un véritable pouvoir occulte… un
Etat dans l’Etat.
Revenir en haut Aller en bas
swansongunsung



Nombre de messages : 377
Date d'inscription : 09/03/2008

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Jeu 31 Déc 2009 - 10:41

Citation :
L’opinion publique italienne découvrit qu’a l’intérieur du pays existait une organisation parallèle qui, par son ampleur, constituait un véritable pouvoir occulte… un Etat dans l’Etat.

Simple coincidence qu'Elio Ciolini (très important dans la P2) habitait chez la grand mère de Thierry Smars et recevait directement l'argent qui provenait des hold-ups de la bande Haemers?

Simple coincidence aussi que l'acte d'accusation Bande Haemers ne mentionne pas ce transfert d'argent, malgre l'existence des PV's (j'ai des copies) à ce sujet?

Simple coincidence que Lacroix disait que Ciolini travaillait pour une organisation d'extreme droite, mais ceci n'est jamais mentionne dans l'acte d'accusation?

Simple coincidence qu'Achielle Haemers (X18) disait que Patrick Haemers travaillait pour une organisation puissante de foux dangéreux, mais ceci n'est jamais mentionné dans l'acte d'accusation?

Simple coincidence que le docteur Szombat (membre de l'organisation, selon Achiel Haemers) n'était jamais pursuivi, malgré sa culpabilité evidente?
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Jeu 31 Déc 2009 - 12:39

http://www.dhnet.be/infos/faits-divers/article/258851/haemers-trahi-par-les-siens.html
Haemers trahi par les siens



(21/04/2009)



Démasqués, les mystérieux X18, X33 et X58 qui ont donné le Grand Blond
BRUXELLES On s'en souvient, la DH/Les Sports
a publié (le 31/03) des extraits d'un rapport sur l'incroyable traque
pour démanteler la bande de Patrick Haemers. Ce rapport de 78 pages
révèle comment, en 1989, la BSR de Bruxelles était informée en
permanence par de mystérieux indics codés X18, X58 et X33.

C'est
grâce à eux, et surtout à X18, que les gendarmes ont très vite appris
que le truand belge ennemi public n° 1 se cachait au Brésil.

Qui était X18 sinon
forcément un proche dont tous les renseignements se sont avérés exacts
? Selon des sources, la gendarmerie privilégiait à l'époque la
simplicité de l'alphabet pour coder ses informateurs : 1 pour A; 2 pour
B, etc. En clair, X18 pourrait avoir été A. H. et X58, E. H. A. H.
comme... Achille Haemers, E. H. comme Eric Haemers, respectivement père
et frère de trois ans le cadet de Patrick. Le gangster et ravisseur de
Paul Vanden Boeynants aurait été trahi par les siens.

Incroyable,
et pourtant. Certains y trouvent l'explication à la bienveillance de la
justice envers plusieurs qui n'ont jamais été condamnés ni même
poursuivis.

S'explique enfin également l'incroyable précision
des infos d'X18 : une analyse du contenu de celles-ci tend à confirmer
la source sinon du père Haemers, en tout cas de son entourage immédiat.

Ainsi, le 23 octobre 1989, quand X18 informe la BSR que les
billets d'avion des avocats Didier De Quévy et Baudouin Dunesme sur le
vol Varig Paris - Rio du 28/10 à 23 h au départ de Roissy ont été
réservés à l'agence Helios d'Ixelles, et 5.000 dollars remis aux
avocats dans une enveloppe au nom de Lobo Newton, qui d'autre
qu'Achille (en fait, Achiel) Haemers pouvait le savoir... le jour même
?

Vingt ans après, les documents confirment au passage
qu'Achille Haemers faisait partie de la Loge (ainsi d'ailleurs que son
fils Eric). Les infos permettront l'arrestation au Brésil.

Quant
à X58, un examen des tuyaux qu'il a balancés, entre autres sur les
déplacements signalés en temps réel du reste de la bande, prouve qu'X58
pouvait très bien être Eric Haemers.

Le même décodage permet de deviner qui était X33, qui cotoyait la bande intimement depuis ses débuts à Woluwe.

Et
de nouveau, ça coïncide... et explique pourquoi X33 a pu révéler deux
assassinats déguisés qu'il attribue à la bande (ceux d'un certain
Roland Wilmart ainsi que de Thierry Smars en mai 1986), deux possibles
homicides jamais jugés.

L'intérêt d'identifier X18 ,
c'est d'ainsi mieux juger du sérieux de ses informations, y compris
lorsque la source révèle l'existence d'une véritable organisation
cachée derrière Patrick Haemers, tout un volet du dossier occulté par
la justice d'alors.

X33 est toujours en vie. X18 et X58 sont morts.
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Jeu 31 Déc 2009 - 13:25

Voir aussi le dernier paragraphe de la page 3 du document suivant :

http://www.scribd.com/doc/15109318/Rapport-VBDJ-Haemers-traduction-francaise

Quant à moi, je reste persuadé que le rôle éventuel du directeur administratif de SECURITAS au milieu des années 1980 devrait être clarifié. Cette société (fondée par André Moyen, qui assurait aussi la formation) est située à la charnière ...
Revenir en haut Aller en bas
K



Nombre de messages : 7282
Date d'inscription : 15/02/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Jeu 31 Déc 2009 - 14:43

dans un vieux "Halt" il y a un article que je vais essayer de scanner:
"dossier prive bewakers te huur"
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Jeu 31 Déc 2009 - 17:09

Dans le cadre des liens avec P2, voici un extrait au sujet de Elio Ciolini (dont on parle aussi ailleurs sur ce forum) :

http://diquadila.splinder.com/post/21833964/The+strategy+of+tension:+case+


In November 1981, when the Lebanese connection had evaporated, the P2
started another cover-up. A neo-fascist arrested in Switzerland for
common crimes, Elio Ciolini, demanded to be extradited to Italy,
because he had information on the Bologna massacre. Initially, Ciolini
reported to a Carabinieri official about an international terrorist
cell, headed by Stefano delle Chiaie, responsible for several
terrorist atrocities such as Piazza Fontana, Italicus, and Bologna,
under the supervision of a secret freemasonic lodge, based in
Montecarlo. Members of the Montecarlo Lodge were Licio Gelli, banker
Roberto Calvi, Giulio Andreotti, but also FIAT owner Gianni Agnelli
and Henry Kissinger.

The "Montecarlo connection" kept prosecutors busy until 1984, yielding
only a loss of time and of image for the investigation.

Again, prosecutors were confronted with a mixture of true and false
information. Ciolini had worked with delle Chiaie in Argentina, and
his statements on delle Chiaie's presence in Italy and France in
June-July 1980 could be confirmed. But ultimately, it was discovered
that Ciolini's story had been prepared for him by a SISMI official!

Gen. Nino Lugaresi, who was appointed head of SISMI after P2 was
discovered, declared in 1985: "Ciolini is one of the most brilliant
members of Gelli's staff . . . for the most part Ciolini's entire
activity seemed to me a successful cover-up activity, implemented to
paralyze the investigations on the Bologna massacre." And Lugaresi
added: "Only the existence of some sort of connection between the
authors of the massacre and the authors of the cover-up can explain
such a behavior."

Ciolini tried again, in 1990, to construct another false connection.
This time, before prosecutor Grassi, he claimed that the mastermind of
the Bologna massacre was "American neo-fascist Lyndon LaRoche [sic],"
and that he learned about this during a stay at the Harriman
Foundation, in the United States. This time, prosecutor Grassi did not
bother to check Ciolini's statements, and incriminated him right away.

This attempt, however, coinciding with the legal setup by a Virginia
court against LaRouche and his associates in the United States,[9]
indicates that Ciolini—and his P2 controllers—are connected to the
synarchist networks recently identified by LaRouche.



Fonte:
EIR (Executive Intelligence Review)


Revenir en haut Aller en bas
K



Nombre de messages : 7282
Date d'inscription : 15/02/2009

MessageSujet: securitas 4 +   Jeu 31 Déc 2009 - 17:54

comme promis un long texte scanné de "Halt"


qqpart un directeur dit que les attaques sur les fourgons servaient a remplir les caisses de l'extreme droite.
(retrouvé pag 23 :c'est ce que on pensait sur Ciolini et la bande Haemers
Les voitures étaient même pas blindées!!!!!)


a relire et pas corrigé!

BEWAKERS
pag 21
Het is een utopisch begrip : veiligheid. Toch bestaat er een industrie die "veiligheid" als- produkt aanbied. Die "veiligheid" wordt niet alleen verkocht, maar ook verhuurd : wie zich wil beveiligen en kan
betalen, kan bewakers huren. Privé-bewaking is een ruim
begrip. Geldtransporten, het bewaken van fabrieken,
havens, warenhuizen en banken : het is slechts een
greep uit het ruime gamma van diensten dat door
de bewakingsfirma's wordt aangeboden.
U betaalt, zij bewaken. Privé-bewaking Big Business.
Bewakers te huur
De beveiligingsindustrie beleeft gou­den tijden de omzetcijfers stijgen duizelingwekkend. Maar hoe kan deze expansie worden verklaard ?
Pierre Grignard, direkteur marketing van Group 4 Securi tas, gaf een type­rend antwoord "\vij zijn snel ge­groeid in funktie van de evolutie van de risico's, in funktie van de huidige konjunktuur, die zoals iedereen weet - door misdadigheid en vandalis­me beheerst wordt." (1)

Leven wij inderdaad in een onveilige maatschappij? Professor Lode Van Outrive : "Er is natuurlijk een zeke­re werkelijkheidsbasis : er is "straat misdadigheid", er zijn overvallen, er zijn bepaalde gebeurtenissen. Maar onderzoek wijst toch uit dat het on­veiligheidsgevoel niet onmiddellijk samengaat met de stijging van (geregi­streerde) misdadigheid, maar met de produktie van dat gevoel ... dat over~ gens, ook en vooral in zijn toename, maar moeilijk meetbaar en a~ntoonbaar is; De produktie-faktoren zijn ge­kend de verklaringen van poli tieke en van politionele instanties, de me-

dia, de geruchten en de gesprekken over misdadigheidsberichtgeving , maar niet in I t minst de beveiligingsindu­strie zelf, in kombinél.tie met het ver­zekeringswezen, die excessieve risico­analyses maken (lees de adverten­ties) ." (2)

De typische onveiligheidsslogans van de "industrie-van-de-angst" moeten dus met een korrel zout worden geno­men. Maar zij hebben hun vruchten af­geworpen : wie heeft nog niet oog in oog gestaan met een bewakingscamera of een privé-bewaker?

De monopolisering van de veiligheid
Het aangehaalde argument van de onvei­lige maatschappij en de daarmee samen­hangende "de-politie-kan-niet-meer­aan-theorie" geven geen voldoening als verklaring voor de privatisering van de bewaking.
Een andere en o.i. juistere verklaring voor het sukses van de bewakingssek­tor is "de poli tiek-ekonomische theo­rie". (3) Wijzigingen in de eigen­domsverhoudingen hebben een neerslag
pag 22
gevonden vooreerst in het tot stand komen Vtm grote industriële, kommer­ciële en financiële ondernemingen, niet meer familiaal dus naamloos en vooral multinationaal. Zij doen meer en meer aan monopolie-vorming door "penetratie" of opslorping en trach­ten kontrole te krijgen over produk­tiefaktoren , distributie en verbruik. Omdat moderne groot-ondernemingen on­middellijke belangen hebben in en kon­trole uitoefenen op investeringsbron­nen, bevoorrading, stockering, vervoer, marketing en training van arbeids­kracht, hebben zij de mogelijkheid en zijn zij gemotiveerd om allerlei akti­viteiten tot zich te trekken, o.a. de beveiliging.
De industriële en financiële wereld is dus én verhuurder én huurder van bewakers. Een konkreet Belgisch voor­beeld : de Generale Bank laat zich be­waken door bewakingsfirma's die eigen­dom zijn van de Generale Bank die zich laat bewaken door bewakingsfirma ' s die eigendom zijn van ..•
De klant is koning
Het veiligheidsschoentje wringt : niet iedereen kan het zich veroorloven geld in extra-veiligheid te steken. Maar dit maatschappelijk probleem bezorgt de bewakingsfirma 's geen sla­peloze nachten, want zij zijn kommer­ciële ondernemingen, hun belangrijk­ste streven is het maken van winst. Bewakingsfirma's zijn enkel begaan met de belangen van hun klanten. Dit in tegenstelling tot de reguliere po­litie (politie en rijkswacht) die het algemeen belang behartigt (of zou moe­ten behartigen).
Door dit wezenlijk onderscheid tussen partikuliere politie en reguliere po­li tie "krijgt de term kriminali tei t bijgevolg én een engere én een ruime­re betekenis. Ruimer omdat alle ge­dragingen die de klant schade berokke­nen, automatisch voorwerp van de re­guliere politie worden. De rechtsze­kerheid die door het" begrip "geen mis­drijf zonder wet" wordt gegeven, valt bijgevolg weg. Een verenging van dit begrip treedt op omdat de sociale
waardemeter, die gegeven wordt via de bepalingen in het strafwetboek, weg­valt. Niet alle strafbare feiten zijn voorwerp van de partikuliere po­li tie. Enkel wanneer deze gedraging bovendien nadelig is voor de belang­hebber , met name de gebruiker van de partikuliere politie, wordt zij voor­werp van deze laatste." (4)
De wildgroei van de privé­bewaking
Het exact aantal bewakingsfirma ' s in België is niet bekend. Het is echter wel zeker dat er tientallen bewakings­firma' s bestaan, en dat bewakingsfir­ma's sinds de zeventiger jaren als paddestoelen uit de grond rijzen. Privé-bewaking blijft een gat in de markt, dat door de knallen van de eee en de Bende van Nijvel· nog groter is geworden.
Exacte cijfers over de personeelsbe­zetting van de bewakingsfirma's in België bestaan evenmin. Hun aantal wordt doorgaans op 7.000 geschat. Re­ken hierbij de eigen bewakingsdiensten van bedrijven (bijvoorbeeld van GB­INNO-BM), dan stelt men vast dat de kaap van 10.000 privé-bewakers in Bel­gië niet veraf is. In vergelijking met de reguliere poli tie is dat dan 1 privé-bewaker op 3 politiemannen en/of rijkswachters.
Ook in het buitenland wordt de privé­bewakingssektor terecht als een "boom­industry" beschouwd. De Verenigde staten (hèt land van de "private secu­ri ty" ) , Groot-Bri ttannië en Zweden tellen zelfs meer privé-bewakers dan ambtenaren van de reguliere politie ! Op dit terrein is België dus achterge­bleven gebied - wat hier echter géén denigrerende bijklank heeft.
"De bende van vier"
De pri vé-bewakingssektor in België wordt door vier firma' s gedomineerd. Samen vertegenwoordigen zi jongeveer 90 procent van de Belgische bewakings­industrie. Wie is deze "Bende van Vier" ?
-----------------
pag 23

Group 4 Securitas International, de grootste West-Europese beveiligings­firma is in 18 landen aktief en heeft in West-Europa alleen al 18.000 perso­neelsleden. Het Belgisch filiaal van Group 4 Securi tas werd in 1962 opge­richt, o.a. door René Lechat (41 jaar in dienst bij de gerechtelijke poli­tie, exhoofdkommissaris voor gerechte­li jke opdrachten en voormalig direk­teur van de Staatsveiligheid) en Maurice Fastrez (-toen pas als inspek­teur-generaal van de rijkswacht afge­zwaaid; vader van Etienne Fastrez, de rijkswachtkolonel die de fototeek van de rijkswacht heeft opgericht).
Vorig jaar vierde Group 4 Securitas haar 25- jarig bestaan. De feestsfeer werd echter verbrod &.or de v~le over­vallen op haar geldtransporten. Enke­le opmerkingen. De geldtraflsportwa­gens van Group 4 Securitas zijn onge­pantserd! Insiders weten dit al lang, maar maken het niet graag aan de bui­tenwereld bekend (wat begrijpelijk is). Een direkteur van een andere be wa­kingsfirma vertelde dat "één van de grootste bewakingsfirma I s - een kon-
kurrent uiteraard - bij het waardever­voer gewone ongepantserde wagens ge­bruikt, hoewel ze officieel volhoudt elk transport met versterkte wagens te verzekeren." (5) Namen noemen deed deze persoon niet, maar de boodschap werd verstaan. Ook tijdens gerechte­lijke onderzoeken over de overvallen werd de façade doorbroken. Hier moet wel worden opgemerkt dat Securitas re­cent nieuwe échte pantserwagens in dienst heeft genomen. Een tweede opmerking sommige overvallen op de geldtransporten bleken achteraf opge­zet door Securitas-mensen zelf! Ook hier moeten wij opmerken dat Securitas di t probleem wil oplossen : zij gaat haar personeelsleden aan een grondiger kontrole onderwerpen. Een citaat van Jan Flour als laatste opmerking "voor een gedeelte is extreem-rechts gefinancierd met de opbrengst van de Securi tas-overvallen. " (6) Deze be­wering is belangrijk, want Jan Flour is gewezen afgevaardigde bestuurder van Group 4 Securitas. Wordt vervolgd.




pag 24
De tweede grootste bewakingsfirma in België is Intergarde. Deze fi~ma werd opgericht door de Duitser Willy Velke, nadat hij in 1958 het Duits pa­viljoen op de Wereldtentoonstelling had bewaakt. Het zal dus wel geen toeval zijn dat Intergarde in 1965 de bewaking van de Duitse NAVO-basissen in België kreeg toevertrouwd.
De derde grootste bewakingsfirma in België is Garde Mari time Industrielle at Commerciale : de Scheepvaart-Nijvez--. heids- en Handelswacht (GMIC).
GMIC is de oudste bewakingsfirma in België zij werd in 1907 opgericht door belangrijke figuren van de Ant­werpse haven (met de Gene~ale Maat­schappij in de schaduw). Sinds 1958 werkt GMIC niet alleen meer in havens, maar doet zij alle mogelijke bewa­kingsopdrachten. Sinds mei 1985 is GMIC volledig in handen van Australi­sche veiligheidsreus MaYne Nickless Ltd. en de Generale Bank.


Moni tor is de vierde grootste bewa­kingsfirma in België. Deze bewakings­firma werd in 1971 opgericht door Ely Baron, de Israëlische firma Modi'In Ezrachi (vrij vertaald "Civiele Infor­matie" ) , een Israëlisch advokaat en 3 Israëlische gewezen politie-officie­ren, waaronder Amos Ben Gourion (zoon van David Ben Gourion, de "vader" van Israël). Het is opmerkelijk dat insi­ders vertellen dat Monitor destijds o.a. werkte voor de Mossad, de Israë­lische geheime dienst. In 1974 werd Ely Baron eigenaar van de grote meer­derheid van de aandelen, waarbij in een Monitor-brochure wordt opgemerkt: "zodoende blijft de vennootschap onaf­hankelijk van vreemde belangen of in­vloeden."(sic) Ely BGU'on, een gewe­zen Israëlisch duikbootkommandant, heeft sindsdien de touwtjes in handen. In dit verband kunnen wij de joodse achtergrond van de firma aanhalen. Moni tor verzorgt het waardevervoer van de diamantnijverheid, waar de Bel­gisch-joods gemeenschap de touwtjes in handen heeft. Monitor is in volle expansie, hoewel zij ook een aantal


pag 25

tegenslagen kende : vorig jaar heeft zij haar bewakingskontrakt voor de NAVO-basissen in België aan Group 4 Securitas verloren.
De hoofdzetel van de bewakingsfirma Intergarde te Waterloo is bovendien het adres van de Vereniging van de Be­wakingsondernemingen, waarvan de vier grootste bewakingsfirma's lid zijn. Er bestaat ook een Internationale Liga der Bewakingsmaatschappijen, opgericht in 1933 (in een periode van ekonomi­sche krisis dus). In een tekst van deze Internationale staat : "Oe bewa­kingsmaatschappijen van ge vrije we­reld hebben tot opdracht bescherming te bieden. Zij hebben tot doel aan de produktie een akti vitei t te verze­keren vrij van beroering en herrie en zich derwijze in diehst te stellen van het welzijn en het geluk der men­sen. Daarom betekent de notie die in de woorden "bewaking" en "veiligheid" vervat is een positief iets in de vrije wereld." Stakers, pas op !

Legale privé-milities

Wie onze wetteksten doorsnuffelt zal geen spoor van privé-bewaking terug­vinden. Het zou toch wel eigenaardig zijn dat de overheid deze nep-agenten zomaar laat begaan. Er bestaat noch­tans een vorm van overheidstoezicht op de bewakingsfirma's.
Terug in de tijd, meerbepaald de woe­lige dertiger jaren : ekonomische kri­sis, de nazi' s in Hi tlers Duitsland en fascisten in Mussolini's Italië. In ons land vertoonde het optreden van bepaalde natjonalistische organisa­ties, waaronder Rex en Verdinaso, veel gelijkenis met dat van hogergenoemde bui tenlandse extremisten. De rege­ring wou een machtsverwerving die zou worden gesteund door privé-milities voorkomen. Daarom werd een wet in het leven geroepen die "elke private militie of elke organisatie van privé­personen waarvan het oogmerk is ge­weld te gebruiken of het leger of de poli tie te vervangen, zich met deze aktie in te laten of in hun plaats op te treden" verbood. Privé-bewakers vallen onder dit eerste artikel van de wet van 29 juli 1934 inzáke privé­mili ties.

Privé-bewakers vallen ook onder andere bepalingen van de wet van 19 juli 1934. Artikel 1 bis verbiedt het optreden "in het openbaar van privé-personen in groep die, hetzij door hen gehou­den oefeningen, hetzij door het uni­form of uitrustingsstukken die zij dragen, het voorkomen van een militai­re troep hebben." Bovendien zondigen gewapende privé-bewakers tegen artikel 2 bis van die wet inzake pri vé-mili­ties : een pistool of knuppel is im­mers "een voorwerp dat gevaarlijk is voor de openbare veiligheid". Ten­slotte zondigen bewakingsfirma ' s ook tegen artikel 12 van de wet van 3 ja­nuari 1933 op wapens (gewijzigd door de wet van 29 juli 1934) dat "alle kollektieve oefeningen, zelfs zonder wapens, die erop gericht zijn ~e aan­wending van macht of wapens aan enke­lingen te onderwijzen."

Bewakingsfirma 's zi jn in feite pri vé­mili ties, door de wet verbodel'l. Maar het tweede lid van artikel 1 van de wet inzake privé-milities voorziet uitzonderingen voor niet-politieke or­ganisaties. Volgens de overheid zijn bewakingsfirma 's niet-politieke orga­nisaties : "De bewakings- en beveili­gingsondernem~ngen hebben tot doel be­langen te verdedigen die een zui ver partikulier en handelskarakter hebben. De wetgever, die het gerechtvaardigd karakter van deze belangen erkent, heeft dus met het oog op de bescher­ming van deze belangen toegelaten af te wijken van het verbod op privé-mi­lities ten voordele van de bewakings­en beveiligingsondernemingen." (7)

Vanuit wettelijk standpunt worden be­wakingsfirma t s als legale privé-mili­ties beschouwd. uit deze pejoratieve terminologie blijkt dat men hen niet uit het oog mag verliezen. Rijkswachtr lui tenant A. Schmidt schreef .dat de bewakingsfirma's "een potentiële-poli­tieke macht zijn", vermits "zij zich zouden kunnen lenen tot een machts­greep met poHtieke oogmerken". (Cool

pag 26
Wie bewaakt de privé­bewakers?

Een verzoek tot uitzondering op de wet inzake privé-milities wordt onder­zocht door de minister van Binnenland­se Zaken, de verantwoordelijke voor de openbare orde. Hij raadpleegt zijn kollega van Justitie over de opportu­niteit van het verzoek. H~t onderzoek, door de gerechtelijke overheden en eventueel door de Openbare Veiligheid, betreft de morali tei t en de bekwaam­heid van de leiders van de vennoot .•. schap, de niet-politieke aard van de firma, het aantal gewapende bewakers, enz.
Op basis van de ingewonnen informatie adviseert de minister van Binnenland­se Zaken de Ministerraad, die u~tein­delijk het verzoek tot uitzondering op de wet inzake pri vé-mili ties aan­vaardt of verwerpt. Zo' n ui tzonde­ring op het verbod inzake privé-mili­ties moet na 3 jaar worden hernieuwd, en wordt afhankelijk gemaakt van een aantal bij KB vastgelegde voorwaarden.
Opmerkelijk is dat een uitzondering op de wet inzake privé-milities enkel vereist wordt als een privé-bewakings­firma in openbare plaatsen of op de openbare weg optreedt. In het ui t­sluitend op privé-terrein bewaken ziet de overheid dus geen graten. Hierdoor ontsnapt bijvoorbeeld de be­waking van fabrieken aan overheids­kontrole.
Een tweede opmerking bij de erken­ningsprocedure is de beperktheid en vaagheid van de bij KB opgelegde voor­waarden. Een pri vé-bewakingsfirma moet bijvoorbeeld "alle maatregelen treffr:n om bij het publiek verwarring tussen de aangestelden van de maat­schappi. j en de leden van de gemeente­politie, van de rijkswacht, en van de ordemachten in het algemeen voorkomen." Wanneer er sprake is van verwarring, is echter voor interpretatie vatbaar. Het uniform van een privé-bewaker bij­voorbeeld mag geen verwarring scheppen. Maar is dat in werkelijkheid wel zo? Een woordvoerder van de dienst Alge­mene Rijkspoli tie van het ministerie van Binnenlandse Zaken antwoordde ons
dat "er wel enige gelijkenis bestaat bij bepaalde firma' s, niettegenstaan­de het uitdrukkelijk verbod daarvan." (9) Door dat uniform stralen de pri­vé-bewakers een gezag uit waaraan zij - al dan niet opzettelijk - meer be­voegdheden ontlenen dan de wet hen toekent.
Op 23 november 1980 vertelde Philippe Moureaux (toenmalig minister van Bin­nenlandse Zaken) aan de kommissie Wij­ninckx dat "het vanzelfsprekend is dat de vergunningen ten allen tijde kunnen worden ingetrokken indien de voorwilarden bepaald in de Koninklijke Besluiten niet worden nagekomen." (10) Een voorbeeld : een pri vé-bewakings­firma weigert, na herhaaldelijk aan­dringen door de Algenene Rijkspo!i tie, haar uniform aan te passen, zodat er geen verwarring met de uni formen van politie of rijkswacht meer zou be­staan. In dat geval kan de ui tzon­dering op de wet inzake privé-milities worden ingetrokken. Dat is de theorie.

Maar volgens de Algemene Rijkspoli tie brengt dat in de reali tei t "werkeli jk heel wat maatschappelijke en sociale konsekwenties met zich mee die moei­lijk te verteren zijn, denk ik. De meeste firma's hebben heel wat perso­neel die ze tewerkstellen en als de mini~ter beslist de toelating niet me~r te verlengen, betekent dit gewoon dat van de ene op de andere dag die maatschappij geen aktiviteiten meer mag ui toefenen op de openbare weg of in openbare plaatsen, dat ze dus wer­kelijk met een probleem zal gekonfron­teerd worden van een technische werk­loosheid van personeel. In de prak­tijk is dit vrijwel ondenkbaar."(ll)

Bovendien kan de Algemene Rijkspoli­tie geen strafrechtelijke sankties op­leggen aan bewakingsfiJ;'ma' s die zich niet aan de opgelegde voorwaarden on­derwerpen. Men kan wel naar de wet inzake privé-milities teruggrijpen, maar . dat veronderstelt aktie van het parket, dus eerst en vooral moet er een klacht zijn. Theorie, zelden praktijk.

De Algemene Rijkspo!i tie heeft trou­wens zelf problemen : "Het is een feit dat die kontrole natuurlijk nog uitge­breider zou kunnen, maar omwille van

pag 27


praktische redenen, o.a. het gebrek aan voldoende personeel' op de admini­stratie, kunnen wij moeilijk dikwijls ter plaatse kontrole gaan uitoefenen." (12)
De kontrole op privé-bewaking gebeurt niet alleen door de Algemene Rijkspo­litie. De bewakingsfirma's moeten zich ook onderwerpen aan "het toezicht van de gemeentepoli tie en van de rijkl:lwacht voor alle akti vi tei ten op de openbare weg en op openbare plaat­sen. Opdat deze verplichtingen zin zouden hebben, spreekt het vanzelf dat de gemeentepolitie en de rijks­wacht effektief toezichtm6eten uitoe­fenen tijdens hun patrouilles op de openbare weg op de aktiviteiten en be­wakingsmaatschappijen."(13)
De poli tie- en rijkswachtoverheden worden aangemaand om onmiddellijk mel­ding te maken van een bewakingsfirma die de wettelijke verplichtingen of overheidseisen nïet zou respekteren, of van een privé-bewaker die een mis­drijf pleegde. (14)
Poli tiekommissaris Frans Keppens (na­tionaal voorzitter van de Koninklijke Federatie van Kommissarissert en Ad­junktkommissarisssen in België) .~ "Uit praktische ervaring menen wij met ken~ nis van zaken te kunnen zeggen dat ook deze aanmaningen niet erg "au se­rieux" worden genomen." (is) Jammer.
Het wordt de gemeentepolitie en rijks­wacht trouwens niet gemakkelijk ge­maakt om dat toezicht uitte oefenen. Een voorbeeld : het toezicht op geld­transporten. Tijdens de routinekon­trole moeten de rijkswachters diskreet te werk gaan en de formalttei ten tot het strikte minimum beperken, zodra de zekerheid bestaat dat het gaat om een geldtransport doór een bewakings­firma die een uitzondering op de wet inzake pri vé-mili ties bezit. Indien nochtans uit de omstandigheden mócht blijken dat een geldkist of -zak moet geopend worden, dan mag dat enkel in een rijkswachtkazerne of poli tiekom­missariaat . (16)
Deze omslachtige procedure kan aanlei­ding tot misbruik geven : geldtrans­porteurs mogen er bijna donder op zeg-
gen dat ze niet door rijkswachters worden "lastig ge"allen". Bijgevolg kan gelijk wat worden vervoerd. Boven­dien gebeuren verscheidene geldtrans­porten "under cover", d. w. z. met een doodgewone wagen en bewakers zonder hun niet-zo-gewone uniformen. Zelfs voor een rijkswachter hangt er dan geen vuiltje aan de lucht, want alles lijkt "doodgewoon".
Besluit : het overheidstoezicht op de bewakingsfirma's is gehandicapt. Cir­culaires en richtlijnen dwarrelen in het rond. Maar zij olijven dode let­ter. Wie bewaakt de privé-bewakers ? Euh ••.

Bedreiging van de open­bare orde

Privé~bewakers bezitten geen bijzonde­re prerogatieven! Hun enige bevoegd­heden zijn misdrijven voorkomen, op­sporen en bekendmaken aan de openbare overheden. Di t mogen zij doen op basis van artikels 30 en 106 van het wetboek van strafvordering, die in ge-
val van betrappingop heterdaad ieder­een (!) toelaat - zelfs verplicht -
~de 'dader(s) te vatten, zo het gaat om een misdrijf waarop een straf st,aat. Een\'privé-bewaker heeft dus niet meer bevoegdheden dan een burger zoals jij en ik : hij mag niet fouilleren, geen identi tei tskontroles doen, geen beve­lenaan burgers geven, enz.
Ook inzake wapenbezit en wapendracht zijn de bewakingsfirma's onderworpen aan dezelfde procedures als ieder Bel­gisch burger. Di t betekent dat zij de wapenvergunningen voor hun perso­neel niet kollektief mogen aanvragen; ieder personeelslid is verplicht om de wapenvergunning bij de bevoegde ovet'heidsinstanties aan te vro.gen. Het wapen mag alleen in geval van wet­tige zelfverdediging worden gebruikt.
Ook hier moet op een discrepantie tus­sen theorie en praktijk gewezen worden. Politiekommissaris Frans Kepperis haalt fel uit naar de bewakingsfirma's "Personeelsleden van bewakingsonderne­mingeln bezondigen zich zeer. regelma­tig aan identitei tskontroles en lichaamsfouilleringen en spelen handig in op dé verwarring die bij het pu­bliek bestaat tussen hen . en de offi-


pag 28
ciële politiefunktionarissen ook al hebben zij geen enkele opsporings- of gerechtelijke bevoegdheid. Het is duidelijk dat privé-agenten die zich aan deze praktijken schuldig maken, zich blootstellen aan strafrechtelijke vervolgingen wegens inmenging in open­bare ambten." (17)
"Deze maatschappijen betekenen een ernstige bedreiging voor de openbare orde", luidt zijn ondubbelzinnige kon­klusie. Politiekommissaris Keppens viseert in dit verband niet enkel be­wakingsfirma ' s , maar ook pri vé-detec­tives en private inlichtingendiensten. Bovendien steekt hij een verwijtende vinger uit naar de parketten en het ministerie van Binnenlandse Zaken, die zouden moeten optreden.

Het mag niet, maar het gebeurt wel
Er bestaan verscheidene voorbeelden van privé-bewakers die hun bevoegdhe­den te buiten gaan. Ook de pers heeft hier herhaaldeli jk op gewezen. Een bekend voorbeeld is het optreden van bewakers van Wackenhut Belgium in ei ty 2. Vanaf 28 januari 1980 door 7 Wackenhut-bewakers , met gummiknup­pels en walkie-talkies, bewaakt.

Een bloemlezing :
- 29 januari 1980 : 5 scholieren wordm geïdentificeerd en bedreigd door be­wakers van Wackenhut.
- 2 maart 1980 : een jongeman wordt geïdentificeerd, geslagen en bedreigd door bewakers van Wackenhut.
- 7 april 1980 : 13 jonge immigranten worden gefouilleerd, geïdentificeerd, bedreigd en geslagen door bewakers van Wackenhut.
27 mei 1980 : een tiental jongens worden geïdentificeerd en bedreigd door ••• bewakers van Wackenhut.
Wackenhut Belgium was een filiaal van de multinational The Wackenhut Corpo­ration. Anno 1980 had die gigantische bewakingsfirma 27.000 personeelsleden. Destijds zaten in de raad van beheer van The Wackenhut Corporation (ex)­agenten van het FBI, (ex)-legeroffi­eieren, een voormalige direkteur van de US Secret Service, de vice-voorzit­ter van Lockheed Aircraft Corporation,
Genoeg kontaktpersonen om bewa­kingsopdrachten in de overheids- en privésektor te krijgen, dat is duide­lijk.

Wackenhut Belgium was sinds_ 1972 ak­tief in België. Benevens City 2 had zij ook kontrakten met bijvoorbeeld EURATOM en de ambassade van de Vere­nigde Staten.
Vanaf 1974 had Wackenhut Belgium een uitzondering op het verbod van privé­mi li ties verkregen. Op het ogenblik van hogergenoemde feiten bezat zij echter geen ui tzondering meer, zodat zij ook op dat vlak illegaal optrad!
WACKENHUT

Security
564

foto
Marcel Barbier in 1980 toen hii wachter was voor 'Wackenhut' in het handelscentrum City 2.



Bovendien bestond het wacKennu"t-team
in city 2 niet bepaald uit zogenaamd doorsnee burgers. Marcel Barbier (ge­wezen lid van Froflt de la Jeunesse, lid van Westland New Post, tot levens­lang veroordeeld wegens een dubbele moord) was één van hen. In een BRT­Panorama-uitzending over privé-bewa­king (24 april 1980) kon men hem trou­wens "bewonderen". Tijdens een huis­zoeking in Barbiers woning op 16 au­gustus 1983 ontdekte de politie kilo's dokumenten geheime militaire dok u­menten (waaronder gekodeerde NAVO-bood­schappen) , lijsten van geficheerde personen, gedetailleerde aanvalsplan­nen en ••• gedetailleerde planl'.'3n van City 2.
Ook Jean-François Calmette moet wor­den vermeld : hij had de leiding over het Wackenhut-team, dat door hem was opgeleid. Deze gevechtsdeskundige heeft bovendien ook leden van de spe­ciale interventie-eenheid Dyane en le­den van het Front de la Jeunesse en Westland New Post opgeleid.

-----------
pag 29
Wackenhut is sinds 20 maart 1984 niet meer in België aktief. ei ty 2 wordt nu door een andere privé-bewakingsfir­ma én een eigen bewakingsdienst be­waakt. Maar een Brusselse politieman vertelde ons dat ook de huidige privé­bewakers hun boekje te buiten gaan.

Illegale privé-milities

Dertien pri vé-bewakingsfirma 's bezi t­ten momenteel een uitzondering op het verbod van pri vé-mili ties. Maar bij de Rijksdienst voor Maatschappelijke Zekerheid (RMZ) staan een veertigtal firma I s onder de rubriek "bewaking" vermeld. En in de Gouden Gids worden er onder de gelijknamige rubriek nog meer firma's vermeld !
Betekent dit dat al die bewakingsfir­ma I s zonder uitzondering op het ver­bod van privé-milities geen aktivitei­ten hebben op de openbare weg of in openbare plaatsen, d.w.z. geen uitzon­dering op het verbod. van pri vé-mili­ties moeten bezitten? Nee. De wer­kelijkheid is verontrustend.
In een circulaire van 4 augustus 1983 van de gouverneur van Brabant aan de arl'ondissementskommissarissen werd de aandacht gevestigd op "het sl::eeds groeiend aantal vennootschappen of groeperingen die bewakings- en bevei­ligingsopdrachten vervullen op de openbare weg of in plaatsen toeganke­lijk voor het publiek, zonder de voor­afgaandelijke toelating, voorzien door de wet van 29 juni 1934, bekomen of zelfs aangevraagd te hebben."
Vervolgens lezen wij : "Deze maat-· schappijen, die zich aldus trachten te onttrekken aan de voorwaarden, op­gelegd door de Ministerraad, en aan een degelijke kontrole van overheids­wege, maken een ernstige bedreiging ui t voor de openbare orde, en over­treden duidelijk de wet van 29 juli 1934."
De gouverneur drong er daarom op aan dat "de bevoegde overheden van be­stuurlijke politie, telkens zij het optreden van dergelijke niet-erkende maatschappij vaststellen, een admini­stratief verslag laten geworden aan de minister van Binnenlandse Zaken." (18)
In de loop der jaren is die wantoe­stand niet verdwenen, waarschijnlijk zelfs verergerd. En de Algemene Rijkspolitie ..• zij blijft in onmacht verzuipen : "Ik kan er alleen maar van zeggen dat Binnenlandse Zaken daar momenteel tamelijk machteloos te­genover staat. Zolang die maatschap­pijen geen toelating krijgen van ons •.. ja, dan kunnen wij ook niet verder maatregelen nemen tegenover die bewa­kingsfirma's. Het initiatief ligt volledig in handen van het parket", vertelde een ARP-woordvoerder ons. (19)
Het is opvallend hoe weinig initiatie­ven het parket dienaangaande neemt. De feiten zijn nochtans bekend. Wij diepen één van de vele voorbeelden van dergelijke illegale privé-mili­ties uit.

BDRI, een geval apart

Het Bureau de Documentation, Recherche et d'Investigation (BDRI) is een Brus­selse privé-bewakingsfirma, die in 1974 werd opgericht. Benevens bewa­king heeft BDRI ook andere aktivitei­ten zoals moraliteitsonderzoeken, overspelvaststelling en industriële contra-spionage. Hierbij worden al­lerlei hulpmiddelen gebruikt, van spe­ciaal vermomde vrachtwagens tot het ordinaire tenue van "straathond" "Wij zijn de gemeentelijke vuilnis­dienst vaak te vlug af. Dan halen we de nuttige papieren uit de vuilnisbak­ken en fotograferen die." (20)
De leidende figuur binnen BDRI is steeds Robert Louvigny geweest, Bob voor de vrienden. Hij is een gewezen li d van de Militaire Veiligheid (net als zijn vader overigens) die na een suksesloze carrière als jeugàkonsu­lent en fotograaf BDRI oprichtte.
Eén van de hobbies van Louvigny is de practical pistol shooting, een "sport" waarbij vanuit alle mogelijke posities op bewegende menselijke silhouetten wordt geschoten. Hij is niet alleen lid van de sanktiekommissie van de Belgische federatie van de practical pistol shooting, maar tevens beoefe­naar van deze "sport". Op de Belgi­sche kampioenschappen in juni 1982, die op het terrein van de Belgian Law

-------------
pag30


Enforcement Agency (BLEA) te Hensies (Henegouwen) plaatsvonden, eindigde Louvigny op de 21ste plaats. Een aan­tal deelnemers waren figuren ui t het extreem-rechtse milieu : Robert Tho­mas (5de plaats), Juan Mendez (16de plaats), Alain Weykamp (17de plaats) en Jean Bultot (20ste plaats).
Robert Louvigny is tevens medewerker van het tijdschrift voor wapenfreaks Armes Militaria en Information tir~I), dat sinds mei 1979 maandelijks ver­schijnt en door de gewezen huurling Christian Tavernier werd opgericht. (21)
De pri vé-bewakingsfirma BDRI bezi t geen ui tzondering op het verbod van pri vé-mili ties. De toenmalige minis­ter van Binnenlandse Zaken Gramme heeft in een nota voor de Minister­raad dd. 31 januari 1980 verklaard waarom het geven van zo'n uitzondering aan BDRI moet geweigerd worden.
a) In 1973 nam Robert Louvigny de vlucht voor een anti-gang versperring, opgesteld door de rijkswacht. Bij de­ze gelegenheid werden in zijn wagen patronen ontdekt.
b) De betrokkene werd in 1976 door de Politierechtbank van Brussel veroor­deeld wegens dronkenschap achter het stuur en wegens de weigering zich aan de bloedproef te onderwerpen.
"Rekening houdend met de ongunstige adviezen van de gerechtelijke over­heid en van het Bestuur van de Openba­re Veiligheid, alsook met de twiji\.ü-· achtige eerbaarheid van de Heer Lou­vigny, stel ik aan de Ministerraad voor de aanvraag van de PVBA "BDRI" , tot het bekomen van een ui tzondering op het verbod van private milities voorzien bij het 2de lid van artikel 1 van de wetten van 29 juli 1934 en 4 mei 1936, te verwerpen", besloot de minister in zijn nota. Op 22 februari 1980 heeft de Ministerraad het verzoek van BDRI tot het bekomen van een af­wijking op het verbod van privé-mili­ties inderdaad verworpen.
In 1982 werd BDRI vervolgd omdat zij in haar publici tei t naar bewaking op de openbare weg (0. a. waardentrans-
port) had ver we zen maar geen ui tzon­dering op het verbod van privé-mili­ties bezat. Maar de firma werd vrij­gesproken door de 8ste Kamer van het Hof van Beroep te Brussel. "Het doel van partikuliere organisaties in kwes­tie is niet zijn toevlucht nemen tot de macht noch het aanvullen van leger of politie noch zich te mengen in hun aktie of hen te vervangen." (arrest van 15 januari 1982) Nochtans lezen we in een interview van september 1981 met Louvigny dat "indien het leger en de politie gebrek aan personeel hebben, dan is het maar normaal dat wij voor aanvulling zorgen." (22) Louvigny voegt het woord bij de daad, want in 1981 werden er overeenkomsten tussen BDRI en de NAVO gesloten.
BDRI haalde in 1978 voor het eerst de krantenkoppen. Op 26 september 1978 werden Michel Bonneau en Jacques Hil­ty' op heterdaad betrapt zij waren de kunstwinkel Mobilia in de Gulden­vliesgalerij te Elsene aan het leeg­roven.
De twee Fransmannen waren in dienst van BDRI... dat sinds het begin van 1978 belast was met de bewaking van de Guldenvliesgalerij ! Zij waren met een bestelwagen van BDRI naar de winkelgalerij gekomen, maar waren niet van dienst in de galerij. Opmer­kelijk is dat de BDRI-agenten die de Guldenvliesgalerij bewaakten hun kol­lega's zouden betrapt hebben, maar geen alarm hadden geslagen.
Vanaf 1978 tot 31 augustus 1987 werd het Communicatiecentrum Noord (CCN),dit is de metrohall van het Brusselse Noord-station, door BDRI bewaakt twee bewakers van 17u 's avonds tot 7u 's morgens. De geüniformeerde be­wakers waren uitgerust met een walkie­talkie en een zaklamp en waren verge­zeld van een hond. Zij waren dus niet gewapend, maar één van hen ver­telde ons dat desnoods hun zaklamp als wapen werd gebruikt (een praktijk die ook in andere firma's wordt toege­past) •
Het Communicatiecentrum Noord wordt beheerd door de firma GESTEM, waarvan een woordvoerder BDRI met "een soort maffia" vergeleek. Het kontrakt voor die bewakingsopdracht werd niet door GESl'EM, maar door de Brusselse tram-

pag 31
maatschappij MIVB ondertekend. Di t betekent dat het kontrakt indirekt met het ministerie van Verkeerswezen was gesloten. Kontaktpersoon tussen BDRI en het ministerie was Jean-Marie Laurissen van de dienst Bevordering van het Stedelijk Vervoer. Trouwens, ook de NMBS had een kontrakt met BDRI gesloten : één bewaker in het Noord­station te Brussel. Dit kontrakt werd beëindigd, nadat de Algemene Rijks­politie dit eind april 1986 schrifte­lijk had verzocht. Het is niet langer toegelaten te werken met niet-erkende bewakingsfirma ' s, zo stond er in die brief te lezen.
Van maart tot september 1984 gebeurden in het Communicatiecentrum Noord ver­scheidene diefstallen en pogingen tot brandstichting. Begin september 1984 werd door het parket te Brussel een BDRI-bewaker aangehouden die toegaf dat hij verantwoordelijk was voor de brandstichtingen. Bij een huiszoe­king werden de meeste in het CCN ge­stolen voorwerpen teruggevonden. De BDRI-bewaker gaf toe dat hij de dief­stallen tijdens zijn bewakingsopdrach­ten (!) met medeplichtigheid van en­kele vrienden had gepleegd.
Vrijdagnacht 23 mei 1986, 23.30u drie jonge Noordafrikanen fietsen in de wandelruimte van het Communicatie­centrum Noord. Spoorwegpoli tieman Vanderhoeven en BDRI-bewaker Jolly (met zijn hond Black) zien dat de fietsen geen nummerplaat hebben, en willen een identiteitskontrole doen. De drie jonge Noordafrikanen weigeren zich daaraan te onderwerpen. BDRI­bewaker Jolly roept versterking op. Zijn kollega's Guy Renard (met zijn hond Duc - een gewezen rijkswachthond) en Rosselleer snellen ter hulp. De hele zaak loopt ui t de hand als de hond van Renard één van de jongemannen in de arm bijt. Salah M'Tiouireageert en snelt zijn vriend ter hulp : hij trekt zijn mes en steekt de hond. (23) De drie Noordafrikanen slaan op de vlucht. BDRI-bewaker Jolly laat zijn hond los achter Salah M' Tioui die zich omdraait en met zijn mes de hond bedreigd. De hond stopt. Guy Renard blijft Salah M'Tioui achtervolgen. Snlah M' Tioui draait zich opnieuw om. In het geharrewar loopt Renard op het
mes van M' Tioui • Guy Renard is dode­lijk getroffen in de hartstreek. Sa­lah M' Tioui wordt gearresteerd en be­schuldigd van "het toebrengen van sla­gen en verwondingen, maar zonder het inzicht te doden". Hij kreeg de maxi­mumstraf van vijf jaar gevangenisstraf.
Enkele opmerkingen bij dit tragisch gebeuren. De BDRI-bewakers hebben illegaal gehandeld privé-bewakers mogen alleen preventief dus niet re­pressief optreden. Jolly' had dus niet de bevoegdheid om samen met de spoorwegpoli tieman Vanderhoeven een identiteitskontrole te doen. Hij had tevens niet de bevoegdheid om de hond op Salah M'Tiouilos te laten. Guy Re­nard had niet de bevoegdheid om Salah M' Tioui te achtervolgen : dit is een repressieve daad die bovendien plaats­vond op een plaats waar BDRI niet mag op.treden, nl. de centrale wandelgang van het Brusselse Noordstation . Di t wordt bevestigd door het antwoord van minister van Verkeerswezen De Croo op een parlementaire vraag van 13 maart 1987 van Joan Pepermans "de NMBS doet geen beroep op één of andere pri­vate firma om de bewaking te verzeke­ren van het station Brussel-Noord."
Tijdens het proces tegen Salah
is overigens gebleken dat de BDRI haar bewakers niet echt opleidt. Ook de honden blijken niet opgeleid en bo­vendien agressief, hoewel in het kon­trakt tussen de MIVB en BORI staat dat zij afgericht zijn. Indien BORI haar bewakingsopdracht ernstig had op­gevat, had Guy Renard nog kunnen leven.
In de marge van de rechtszaak speel­den zich merkwaardige taferelen af. Extreem-rechts heeft getracht om poli­tieke munt te slaan uit de hele affai­re. Militanten van het Front National, Front de la Jeunesse en Forces Nouvel­les waren aanwezig op de bloemenhulde voor en de begrafenis van het slacht­offer en op de gerechtelijke wedersa­menstelling van het incident. In hun pamfletten werd de doodstraf voor Sa­lah M' Tioui geëist. Forces Nouvelles heeft overigens in juni '86 een over­druk van het proces-verbaal over het tragisch incident gepubliceerd.
een tweede betreurenswaardig feit is
------------------
pag 32
de werkwijze van Jean-Paul Dumont, de advokaat van de familie Renard. In zijn pleidooi bestempelde hij Noord­afrikaanse werkloze jongeren als "een publiek gevaar". Bestaat er in Bel­gië geen wet tegen het racisme? Te­vens heeft hij op 6 januari van dit j aar aan de pers foto' s van de twee dochtertjes van Renard uitgedeeld. Deze stemmingmakerij werd in de wan­delgangen van het justitiepaleis door verscheidene advokaten en magistraten "z;,mdermeer wansmakelijk" genoemd.
Men mag niet vergeten dat de opgesom­de feiten nooit zouden zijn gebeurd indien er konsekwent tegen de illegale bewaking van BDRI zou zijn opgetreden. Nochtans weet de Algemene Rijkspolitie dat BDRI zonder uitzondering op het verbod van privé-milities openbare plaatsen bewaakt. Zij dringt reeds jaren bij het parket aan om tegen de­ze illegale privé-bewakingsfirma op te treden. Het is bijgevolg zeer eigenaardig dat BDRI niet wordt ver­volgd. Het zal wel toeval zijn dat volgens Wal ter De Bock in De Morgen BDRI voor de gerechtelijke politie van Brussel heel wat delikate opdrachten heeft uitgevoerd, o.m. in verband met de Bende van Nijvel.

Privé-bewakers en ordehandhavers
Privé-bewakers zlJn geen ordehandhavers •
Hun doel is echter gelijkaardig :geen herrie. Pas dan is alles
in orde, letterlijk en figuurlijk. Hun middelen zijn echter verschillend : pri vé-bewakers mogen enkel preventief optreden, ordehandhavers ook repres­sief. Toch bestaan er kontakten tus­sen de bewakers van het privé-belang en die van het algemeen belang.
Tussen de privé-bewakers en de orde­handhavers bestaan verplichte informa­tieve betrekkingen. De rijkswacht en gemeentepoli tie moeten door hen wor­den ingelicht over de mogelijkheden tot het plegen van misdrijven of over misdrijven die bedreven werden, en over kontakten tussen de pri vé-bewa­kers en het publiek. Bij aktiviteiten op de openbare weg of in openbare plaatsen moet aan de territoriaal be­voegde rijkswachtbrigades (alsook aan
de plaatselijke burgemeester) de aard van die aktiviteiten worden meegedeeld (aantal bewakers, wapens, voertuigen,
enz. ) • (24) Opnieuw theorie, maar geen praktijk"De uitwisseling van inlichtingen tussen partikuliere
diensten en de politie, waarin is voorzien gebeurt in werkelijkheid niet." (25)

Bovendien bestaan er informele betrek­kingen en afspraken tussen de bewa­kingsfirma' s en de ordehandhavers • Zo'n afspraak werd bijvoorbeeld ge­maakt op de algemene vergadering van d~ Internationale Liga der Bewakings­maatschappijen op 5 oktober 1976 te Brussel. Aan de vergadering werd o.a. deelgenomen door Eduoard Janssens toenmalig direkteur-generaal van de
Algemene Rijkspolitie) en rijkswacht­generaal Beaurir. De afspraak was dat pl'.ivé-bewakers bij de ontruiming van .fabrieken enkel defensief zouden op­treden, en dat een evacuatie enkel door de rijkswacht zou worden gedaan. (26)

Informele kontakten tussen de bewa­kingsfirma's en de ordehandhavers wor­den ook mogelijk gemaakt door gewezen ordehandhavers die in een bewakings­firma belanden. Er zijn zelfs bewa­kingsfirma's die uitsluitend werken met bewakers met een poli tioneel of mili tair verleden ABECO en Vacuum Cleaner bijvoorbeeld. Waarom? Die personeelsleden moeten niet meer opge­leid worden en sommige ordehandhavers zullen wel eens een oogje dichtknij­pen voor deze "old boys".

Ook in de beheersraden en de direkties van bewakingsfirma ' s vindt men gewe­zen ambtenaren uit de wereld van de ordehandhaving terug. We hebben reeds René Lechat en Maurice Fastrez als op­richters van Group 4 Securitas vermeld. Ook de beheerraad van Wackenhut is reeds de revue gepasseerd. Ri jks­wachtkolonel op rust André Bastin is ook beheerder van Wackenhut Belgium geweest.
Nog namen noe~en? Eduoard Janssens : een voormalig parketmagistraat die na een carrière als hoofd van de Algeme­ne Rijkspolitie en kabinetchef van een zestal ministers van Binnenlandse

pag 33

Zaken, juridisch adviseur bij de bewa­kingsfirma Moni tor werd. De kontro­leur werd gekontroleerde ! Monitor bezi t een afwijking op de wet inzake privé-milities, omdat zij als een niet-politieke organisatie wordt be­schouwd. Maar haar juridisch adviseur draagt een duidelijk politiek rugnum­mer. Eduoard Janssens behoort name­lijk tot de rechtervleugel van de PSC (ex-CEPIC). Ook in andere middens is hij goed geïntroduceerd. Zo was hij ui tgenodigd op de stichtingsverga­dering van het geheime anti-terreur kollege op 27 juni 1983 (28), en su­perviseerde hij de ordehandhaving tij­dens -het Pausbezoek in april 1985. Kortom, een bijzonder man.
Een ander voorbeeld : in 1979 heeft Bernard Geiben in het Groothertogdom Luxemburg een anti-terroristische po-­litiedienst opgericht. Later was hij als "director of operations" bij Moni­tor aktief. Hij zette destijds zijn handtekening op de "shooting certifi­katies" van de Monitor-bewakers. Op die certifikaten staat hij vermeld als "moni teur de tir de I' Ecole Nationale de la Police Nationale Française" en "FBI National Academy Shooting Expert".
Om langdradigheid te voorkomen, nog een aantal namen kort vermelden : ge­wezen politiekommissaris A. Smeyers (Moni tor) , rijkswachtkolonel Albert Turlet (Group 4 Securitas), rijkswacht­generaal op rust Alex Lorgé (ABECO), de inmiddels overleden rijkswachtkolo­nel René Mayerus (European Insti tute for Management).
Deze en nog zoveel andere voorbeelden tonen aan dat de verstrengeling met rijkswacht, politie, gerechtelijke politie en zelfs Staatsveiligheid niet mag onderschat worden. Deze per­sonen zijn niet alleen "boegbeelden" van de bewakingsfirma ' s , maar kunnen tevens al tijd van pas komen als er aan "een oude bekende" een dienst kan bewezen worden. Handig, héél handig.
Hand in hand, kameraden
Een aantal leden van politie en rijks­wacht beschouwden privé-bewakers als onbetrouwbare amateurs of klusjesman­nen. Desalniettemin bestaat er effek­tieve samenwerking tussen privé-bewa­kers en ordehandhavers. Een voorbeeld zijn identiteitskontroles die niet zeldp.n gezamenlijk worden gedaan. Het mag niet, maar het gebeurt wel.
Er is ook legale samenwerking. Sinds januari 1987 mogen bewakers van Group 4 Securi tas de handbagage van passa­giers van de luchthaven te Zaventem kontroleren (onder supervisie van de luchthavenpoli tie) . Hoewel deze be­voegdheid wringt met de wettelijke be­voegdheden van privé-bewakers, kan het toch door de beugel van de Minis­terraad, die hiervoor een speciale ver-gunning verleende.
Ui t een rondschrijven van het parket van de prokureur des Konings aan de politie-kommissariaten in februari 1981, haalden wij een tweede voorbeeld van legale samenwerking. In geval van politie-alarm na een uitzonder­lijk ernstig feit, zal de versprei­ding van het signalement worden uitge­breid tot twee bewakingsfirma 's, die omwille van hun aantal voertuigen en radiokommunikatiemiddelen waarover zij beschikken, doeltreffend aan de opspo­ring van geseinde voertuigen kunnen meewerken. Het gaat hier meerbepaald over Group 4 Securi tas en GMIC. Zij lichten via hun eigen alarmcentrale de rijkswacht in.
Een laatste voorbeeld van legale sa­menwerking : in juni 1976 werd er op de Boelwerf te Temse een escorteschip van de zeemacht gebouwd. De 120 ar­beiders die aan dat schip werkten, moesten aan Intergarde-bewakers een pasje van de Staatsveiligheid voorleg­gen. Maar na een staking door de ar­beiders verdwenen de pasjes van de Staatsveiligheid en de bewakers van Intergarde.
Samenwerking met de Staatsveiligheid bestond blijkbaar reeds voor het inci­dent op de Boelwerf • De bewakings­firma GMIC wordt in een brief dd. 26 november 1946 (periode van de Koude

-------------------
pag 34
Oorlog) van de Antwerpse havensektie van de Staatsveiligheid bedankt voor "de belangrijke hulp en medewerking".
Pri vé-bewakers en ordehandhavers wor­den soms inderdaad met dezelfde pro­bleemsi tuaties gekonfronteerd. Sta­kingen bijvoorbeeld. Dikwijls merken stakende arbeiders dat er tussen de aanwezige privé-bewakers en ordehand­havers solidariteit heerst : hand in hand tegen de "herrieschoppers".
Pikant "detail" : we hebben erop gewe­zen dat in de Revue van de Rijkswacht, haar openbare spreekbuis, bewakings­firma I s als privé-milities bestempeld worden. Dit is een juist standpunt, want het is overeenstemmend met de wet van 29 juli 1934 inzake privé-milities. Maar in een geheime rijkswachtkursus wordt als typevoorbeeld van een privé­mili tie "de aktieve stakerspost" ver­meld. (28) Nochtans laat de letter van de wet inzake privé-milities niet toe dat stakingspiketten als privé-mi­li ties worden beschouwd. Of hoe de rijkswacht stiekem tussen de regels van de wet haar obsessie doordrijft.
Een nieuwe wet, een nieuw begin?
Uit wat voorafging is gebleken dat ons land een specifieke wet inzake privé-bewaking nodig heeft. België moet zich beveiligen tegen een indus­trie die wil beveiligen! Die wet zal niet te vroeg komen, integendeel : de bewakingstrein is al lang vertrokken, zonder afdoende remmen. De overheid wordt dus voor voldongen fei ten ge­steld.
De jongste jaren hebben de ministers van Defensie, Binnenlandse Zaken en vooral Justitie zich uitgesloofd om onze ordediensten meer middelen toe te kennen. In het verlengde van dat beleid werd op 4 juni 1986 een wets­ontwerp "houdende verscheidene maat­regelen ter verhoging van de veilig­heid van de burger" ingediend.
Maar liefst zeven terreinen worden in het mammoetontwerp behandeld. Gol heeft vijf terreinen voor zijn reke­ning genomen pri vacy , gebruik van vuurwapens door de poli tie, ordehand-
having in de justitiepaleizen, wapen­en munitieverkoop en beteugeling van kwaadwillige telefoonoproepen . De minister van Binnenlandse Zaken dien­de twee ontwerpen in : oprichting van een insnp.ktoraat voor de gemeentepoli­tie en een ontwerp inzake bewakings­firma 's.
Di t wetsontwerp Gol is een nawee van de kriminele feiten die velen nacht­merries hebben bezorgd : de eee en de zogenaamde Bende van Nijvel. Het ont­werp wil dus nieuwe maatregelen nemen als reaktie op die (voor België) nieu­we kriminele fenomenen. Maar de "op­lossingen" zijn vreemd genoeg allesbe­hal ve origineel meestal werden zi j in de periode 1966-1973 naar voor ge­schoven (en afgekeurd). Is dit wets­ontwerp dan wel als passend antwoord op de nieuwe kriminali tei t bedoeld ? Of. is het enkel vanwege opportunis­tische overwegingen (de angstpsychose bij de bevolking misbruiken) in het leven geroepen ?
Waarom een wetsontwerp inzake bewa­kingsfirma 's? Ui teraard zou hier­door een leemte in de wetgeving kunnen opgevuld worden. Achter het wetsont­werp schuilen echter ook andere be­doelingen. De regering deelde in fe­bruari 1986 mee : "in geval van nood­zaak, dient er beroep te worden gedaan op de privé-sektor om de bescherming te verzekeren en dit van zodra een wetgeving betreffende de bewakings­en beveiligingsondernemingen zal ge­stemd zijn". De bedoeling van dit ontwerp is dus niet de bewakingsfir­ma I s aan banden te leggen, maar haar opdrachten van algemeen belang toe te vertrouwen !
Als de overheidsdeuren inderdaad voor de bewakingsfirma 's worden openge zet, dan vrezen we dat ze meer bevoegdhe-
den zullen krijgen of opeisen. Een evolutie die reeds is begonnen de fouillering door Securitas-bewakers in de luchthaven van Zaventem.
Het wetsontwerp inzake bewakingsfir­ma's uiteenzetten zou voorbarig zijn, want het is niet zeker of het ooit van kracht zal worden. Toch willen wij op enkele hiaten wijzen geen om­schrijving van de bevoegdheden van een privé-bewaker, geen duidelijke om-
-----------------
pag35
schrijving van sankties, het dragen van een uniform wordt niet verboden (zodat zij voor de bevolking nep-agen­ten blijven), geen onverenigbaarheden voor het personeel (cf. de gewezen leden van de ordediensten in de fir­ma' s) , geen aparte inspektiedienst van de overheid,
Eindkonklusie met de huidige groei van de bewakingsindustrie , de hiaten in het wetsontwerp en de bedoeling van de regering in ons achterhoofd, is het duidelijk dat privé-bewaking een nog belangrijker maatschappijfeno­meen zal worden.
Dat belooft !

Geert Cortebeeck

Tabel :Legale Privé-Milities
--------------------------------------
Bewakingsfirma 's die een ui tzondering op het verbod van pri vé-mili ties be­zi tten (datum van het Koninklijk Be­sluit waarbij de uitzondering werd toegekend).

Abeco (4 augustus 1986)
Acrim (28 mei 1986)
Belgavia Security Systems (11 april
1986)
Brink's ZiegIer (4 februari 1987)
GMIC (9 augustus 1985)
Group 4 Securitas (9 augustus 1985)
Intergarde (9 augustus 1985)
Monitor (10 maart 1987)
Prop'sol (2 december 1986)
Seceurop-Belgium (4 augustus 1986)
Securicor Belgium (4 februari 1987)
Vacuunl-Cleaner (5 juni 1986)
13. Wings International (3 november .1987 )


referenties
( 1) BRT -Panorala, lIPr i vé-bewak ingsdi ens ten ". 24 april 1980.
(2) VAN OUTRIVE l'f 1l0e privatisering van het polÜiewezen een sociologisch perspektiefll, Panoptican 3/4 1986, p. 148.
(4) MDRRE l., "Het ontstaan en de groei van de partikuliere politie in de Verenigde Sta­ten", Panoptican, 5/6 1986, p. 244.
(5) DEBISSCHOP l., "Je " •• gt je elke ochtend af : kOl ik vanavond nog thuis 111, De Post, !l/1/1987, p. 18
(6) GROSEMANS A •• "Terrorisle zal weer de kop opsteken", Het Volk, 24/12/1987.
(7) CAPPElLE J., Het labyrint (.et verslag van de parluentaire onderzoekskolllDissie Wy­ninch), SEVI, 1982, p. 27. Toenlllalig llIinister van Binnenlandse Zaken Moureaux aan de konissie Wynincb (23/11/1980).
(a) SCHMIDr A'f "Private polities", Revue van de rijkswacht, 1978, nr. 4. p. 9 en 14.
(9) Intervie. op 11/3/1987 .et de heer BDGHAERT, adjunkt-adviseur van de Algemene Rijkspoli­tie.
(I3) Cirkulaire van het ministerie van Binnen­landse Zaken van 15 mei 1981 - ref. :
Mo/117/-DG.
Destijds merkte de overheid dat de zaken uit de hand dreigden te lopen. Vandaar de­ze cirkulaire, die tot de provinciegouver­neurs. de arrondi ssemen ts kommi ss ar i ssen, burgemeesters én de bewakingsfirma's ge­richt was.
(15) KEPPENS F., llPolitie : een taak van de over­heid. Een pleidooi tegen de p.rivatiserings­tendens van de politie in België.1! Tekst van de toespraak op het 10de kongres van
de Koninklijke Federatie van KOlllmissarissen en Adjunkt-kommissarissen van Politie in België, p. 7.
(16) Dit werd ons in vertrouwen meegedeeld, maar de referentie van de nota liet deze richtlijnen is ons onbekend.
(lB) Cirkulaire van de gouverneur van de Pro­vincie Brabant van 4/8/1983 - ReL C 3/B.
(20) HERTEN S., !lVan Zwall, Honoris Causa (dos­sier detectievebureaus)lI, HUIO, 13/12/1984, p. 53
(2l) Voor Meer inforutie over AM! : Willellls J., "1/08 en de wapenfreaks", HALT, jrg. 3, nr. I, bh. 33-34.
(23) In het verleden was Salah M'Tioui door lIi­litanten van Front de la Jeunesse aange­vallen. Sindsdien voelde hij zich Ilzwak en bedreigd". Daaroll had hij een fles op zak.
(25) Antwoord van Generaal Beaurir aan de KOIII­missie Wyninckx op 4/3/1981. Zie (7).
p. 99.
(26) "Réunion à Bruxelles, de la ligue des So­ciétés de Surveillancell, la libre Belgique, 7/10/1976.
(28) De Morgen, 29/10/1981.
Geciteerd in (11), p. 175.


copy2


( 1) BRT -Panorala t IlPri vé-bewakingsd i ens ten ", 24 april 1980.
(2) VAN OUTRIVE l" "0e privatisering van het poli'tiewezen een sociologisch perspektief", Panopticon 3/4 1986, p. 148.
(4) MDRRE L. t "Het ontstaan en de groei van de partikuliere poli tie in de Verenigde Sta­tenII, Panoptican, 5/6 1986, p. 244.
(5) OE8ISSCHOP L., "Je vraagt je elke ochtend af : kOl ik vanavond nog thuis ?lT, Oe Post, 11/1/1987, p. 18
(7) CAPPElLE J., Het labyrint (.et versla9 van de parlelllentaire onderzoeksko.missie Wy­ninch), SEVI, 1982, p. 27. Toenillalig minister van Binnenlandse Zaken Moureaux aan de kouissie Wyninck, (23/11/1980).
(9) Interview op 11/3/1987 .et de heer BOGHAERT, adjunkt-adviseur van de Algellene Rijkspoli­tie.
(13) Cirkulaire van het ministerie van Binnen­landse Zaken van 15 mei 1981 - ref. :
Ma/ll7/-0G.
Destijds merkte de overheid dat de zaken uit de hand dreigden te lopen. Vandaar de­ze cirkulaire, die tot de provinciegouver­neurs. de arrondi ssemen tskommi ss ar i ssen, burgemeesters én de bewakingsfirlllals ge­richt was.
(15) KEPPENS F., I1Politie : een taak van de over­hl:id. Een pleidooi tegen de p.rivatiserings­tendens van de politie in België." Tekst van de toespraak op het 1ûde kongres van
de Koninklijke Federatie van KOlllissarissen en Adjunkt-kommissarissen van Politie in België. p. 7.
(16) Dit werd ons in vertrouwen meegedeeld, maar de referentie van de nota liet deze richtlijnen is ons onbekend.
(18) Cirkulaire van de gouverneur van de Pro­vincie Brabant van 4/8/1983 - Ref. C 3/B.
(20) HERTEN S., "Van Zwal, Honoris Causa (dos­sier detectievebureaus)ll, HUIIO, 13/12/1984, p. 53
(21) Voor leer inforutie over AMI : Willns J., "VOS en de wapenfreaksll, HALT, jrg. 3, nr. I, bh. 33-34.
(22) VERLEYEN J., "Veiligheid? Oank u, bewa­kersll, Pansecurity, 9/1981, p. 17.
(23) In het verleden was Salah M'Houi door .i­li tanten van Front de la Jeunesse aange­vallen. Sindsdien voelde hij zich Ilzwak en bedreigdIl. DaarOM had hij een lieS op zak.
(25) Antwoord van Generaal Beaurir aan de KOI­.issie Nyninck, op 4/3/19Bl. Zie (7),
p. 99.
(26) "Réunion à Bruxelles, de la Ligue des So­ciétés de Sl,.lrveillance", la libre Belgique I 7/10/1976.
(28) De Morgen, 29/10/1981.
Geciteerd in (11), p. 175.


schrijving van sankties, het dragen van een uniform wordt niet verboden (zodat zij voor de bevolking nep-agen­ten blijven), geen onverenigbaarheden voor het personeel (cf. de gewezen leden van de ordediensten in de fir­ma' s) , geen aparte inspektiedienst van de overheid,
Eindkonklusie met de huidige groei van de bewakingsindustrie , de hiaten in het wetsontwerp en de bedoeling van de regering in ons achterhoofd, is het duidelijk dat privé-bewaking een nog belangrijker maatschappijfeno­meen zal worden.
Dat belooft !
Bewakingsfirma 's die een ui tzondering op het verbod van pri vé-mili ties be­zi tten (datum van het Koninklijk Be­sluit waarbij de uitzondering werd toegekend) •
Abeco (4 augustus 1986)
Acrim (28 mei 1986)
Belgavia Security Systems (11 april
1986)
Brink's Ziegler (4 februari 1987)
GMIC (9 augustus 1985)
Group 4 Securitas (9 augustus 1985)
Intergarde (9 augustus 1985)
Monitor (10 maart 1987)
Prop'sol (2 december 1986)
Seceurop-Belgium (4 augustus 1986)
Securicor Belgium (4 februari 1987)
Vacuunl-Cleaner (5 juni 1986)
Wings International (3 november .1987 )
( 1) BRT -Panorala t IlPri vé-bewakingsd i ens ten ", 24 april 1980.
(2) VAN OUTRIVE l" "0e privatisering van het poli'tiewezen een sociologisch perspektief", Panopticon 3/4 1986, p. 148.
(4) MDRRE L. t "Het ontstaan en de groei van de partikuliere poli tie in de Verenigde Sta­tenII, Panoptican, 5/6 1986, p. 244.
(5) OE8ISSCHOP L., "Je vraagt je elke ochtend af : kOl ik vanavond nog thuis ?lT, Oe Post, 11/1/1987, p. 18
(7) CAPPElLE J., Het labyrint (.et versla9 van de parlelllentaire onderzoeksko.missie Wy­ninch), SEVI, 1982, p. 27. Toenillalig minister van Binnenlandse Zaken Moureaux aan de kouissie Wyninck, (23/11/1980).
(9) Interview op 11/3/1987 .et de heer BOGHAERT, adjunkt-adviseur van de Algellene Rijkspoli­tie.
(13) Cirkulaire van het ministerie van Binnen­landse Zaken van 15 mei 1981 - ref. :
Ma/ll7/-0G.
Destijds merkte de overheid dat de zaken uit de hand dreigden te lopen. Vandaar de­ze cirkulaire, die tot de provinciegouver­neurs. de arrondi ssemen tskommi ss ar i ssen, burgemeesters én de bewakingsfirlllals ge­richt was.
(15) KEPPENS F., I1Politie : een taak van de over­hl:id. Een pleidooi tegen de p.rivatiserings­tendens van de politie in België." Tekst van de toespraak op het 1ûde kongres van
de Koninklijke Federatie van KOlllissarissen en Adjunkt-kommissarissen van Politie in België. p. 7.
(16) Dit werd ons in vertrouwen meegedeeld, maar de referentie van de nota liet deze richtlijnen is ons onbekend.
(18) Cirkulaire van de gouverneur van de Pro­vincie Brabant van 4/8/1983 - Ref. C 3/B.
(20) HERTEN S., "Van Zwal, Honoris Causa (dos­sier detectievebureaus)ll, HUIIO, 13/12/1984, p. 53
(21) Voor leer inforutie over AMI : Willns J., "VOS en de wapenfreaksll, HALT, jrg. 3, nr. I, bh. 33-34.
(22) VERLEYEN J., "Veiligheid? Oank u, bewa­kersll, Pansecurity, 9/1981, p. 17.
(23) In het verleden was Salah M'Houi door .i­li tanten van Front de la Jeunesse aange­vallen. Sindsdien voelde hij zich Ilzwak en bedreigdIl. DaarOM had hij een lieS op zak.
(25) Antwoord van Generaal Beaurir aan de KOI­.issie Nyninck, op 4/3/19Bl. Zie (7),
p. 99.
(26) "Réunion à Bruxelles, de la Ligue des So­ciétés de Sl,.lrveillance", la libre Belgique I 7/10/1976.
(28) De Morgen, 29/10/1981.
Geciteerd in (11), p. 175.
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Jeu 31 Déc 2009 - 18:46

C'est très intéressant.

L'article ne semble pas citer André Moyen qui a aussi participé à la formation des gens de Securitas. Fallait-il vraiment autant de personnes liées aux services secrets pour créer une société de gardiennage et de transport de fonds ?

Je lis aussi que les attaques des transports de fonds ont été rendues possibles par des complicités à l'intérieur même de Securitas ... mais à quel niveau ?

Cela me fait penser à une attaque de ce genre en Algérie, dont le butin à servi au GIA ...

Ceci dit, suivre les trajets ténébreux de l'argent est souvent riche d'enseignement. Il est étonnant que l'on n'ait pas plus creusé le lien Haemers/P2.
Revenir en haut Aller en bas
Henry



Nombre de messages : 1996
Date d'inscription : 08/04/2007

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Jeu 31 Déc 2009 - 23:28

HERVE a écrit:
C'est très intéressant.

L'article ne semble pas citer André Moyen qui a aussi participé à la formation des gens de Securitas. Fallait-il vraiment autant de personnes liées aux services secrets pour créer une société de gardiennage et de transport de fonds ?

Je lis aussi que les attaques des transports de fonds ont été rendues possibles par des complicités à l'intérieur même de Securitas ... mais à quel niveau ?

Cela me fait penser à une attaque de ce genre en Algérie, dont le butin à servi au GIA ...

Ceci dit, suivre les trajets ténébreux de l'argent est souvent riche d'enseignement. Il est étonnant que l'on n'ait pas plus creusé le lien Haemers/P2.
Lors du procès dit "Habran", un témoin, braqueur de son état et qui le revendiquait bien fort, expliquait que dans tout braquage, il y avait une part pour un complicité de l'intérieur car sans cela, il était impossible d'être assuré de la réusiite du coup.
Ce garçon avait d'ailleurs après le braquage de la Brinks à Waremme en 1998 envoyé un courrier à la DH ou il expliquait cette méthode.
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Ven 1 Jan 2010 - 1:34

http://www.crimelink.nl/service/alle-blogs/artikel/stevens-whats-interesting-about-the-bende-van-nijvel/
Stevens: What's interesting about the Bende van Nijvel?




My
name is John Stevens and I’ve been invited to blog here. For instance
about about the Brabant Killers (in Dutch, the “Bende Van Nijvel”, in
French “Les Tueurs du Brabant”) that rampaged through Belgium in the
mid 1980’s).
'What’s
so very interesting about that?' You may think: 'Who cares about
unsolved armed robberies that took place over 20 years ago? And why
does an Englishman find this so interesting?'

And these are fair
points! But I hope to persuade you that this case is not only
fascinating, but also relevant to many other major unsolved crimes. For
example, I was recently contacted by a Swedish journalist whose major
interest is the murder of Swedish Prime Minister Olof Palme.


He told me that the Belgian connection was considered very
important right from the beginning. And it turns out that a major
suspect, in the Olof Palme investigation, was a Belgian citizen. This
was news for me. And what was news for the Swede was that this same
person had also identified, in a Belgian police statement, as suspect
No 1 as the organizer for the Brabant Killers. Interesting!

And
it’s not just Sweden. Italians also have every reason to be interested.
All Italians know about the unexplained bombings of the 1980’s, with
perhaps the worst example being the railway station bombing in Bologna
which claimed 81 lives in 1981. And many Italians know that the
pseudo-masonic P2 (propagande Due) lodge was suspected of involvement.
And why did the P2 do that. To destabilize the country, according to
this theory.

What Italians do not know is that a key P2 member,
Elio Ciolini, fled Italy and went to live in Belgium, using a false
name. Was he involved in the Brabant Killings? No proof of that.


But he did become a key member of the Haemers criminal gang who
committed extremely violent hold-ups in the 1980’s, and kidnapped the
ex-Belgian Prime Minister. The Haemers gang remain major suspects for
the Brabant Killings. And the Haemers gang gave their money, from the
hold-ups, to P2 member Elio Ciolini..

Now why would they do that?

And
this is what this blog is all about. I will be digging into the mystery
behind the Brabant Killers and, at the same time, attempting to shed
light on many of the darkest and dirtiest little secrets that have
remained hidden, in many countries, during the last 20 years.
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Ven 1 Jan 2010 - 1:40

http://www.crimelink.nl/service/alle-blogs/artikel/stevens-the-hamers-gang-and-p2/
Stevens: The Haemers gang and P2





I
return briefly to the Propagande Due (P2) in Italy. When its existence
was discovered, the Italian society was shaken to the core.
Politicians, journalists, the heads of all three Italian intelligence
services... all members of the P2 !

But what about Elio Ciolini? The mysterious P2 member who was so closely connected with the gang. Was Ciolini an unimportant member of this organization, or someone more significant?

This
is what Gen. Nino Lugaresi, who was appointed head of SISMI (Italian
Military Intelligence) after P2 was discovered, said about him:

'Ciolini
is one of the most brilliant members of Gelli's [the head of the P2]
staff (...) for the most part Ciolini's entire activity seemed to me a
successful cover-up activity, implemented to paralyze the
investigations on the Bologna massacre.'

85 people were killed in the terrorist bombing at Bologna railway station in 1980.

Lugaresi added

'Only
the existence of some sort of connection between the authors of the
massacre and the authors of the cover-up can explain such a behavior.'

(For people that read Italian, this article about Ciolini is very interesting.)

Just
think about it. Ciolini was a key P2 member who, according to the head
of SISMI, played a key role in the Bologna massacre and/or its cover
up. And he turns up in Brussels, living with the grandmother of a
Haemers gang member !

He arranged training camps for gang members near the French-Spanish
border. And immediately after the gang members committed their bloody
hold-ups (one security guard was blown to bits, his brains quite
literally coating the inside of the vehicle after the gang detonated
the security van door with high explosives) they handed the money over
to Ciolini.

The Haemers Gang were notorious even before they
kidnapped Belgium's ex-Prime Minister. You would imagine, therefore,
that all this would be a major scoop for any Belgian journalist that
discovered this.

But you would be wrong.

You won't read
about any of this in the Belgian media. The subject is taboo. But a few
Belgian journalists know all about this. One of them is Douglas De
Coninck of De Morgen. De Coninck knows because Haemers investigator
Patrick Van Brussel trusted him.

Another was Marie-Jeanne Van Heeswyck. But these journalists stayed
completely silent on Ciolini, the P2 and any subject that suggested
that the Haemers Gang were anything other than ordinary gangsters.
Revenir en haut Aller en bas
K



Nombre de messages : 7282
Date d'inscription : 15/02/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Ven 1 Jan 2010 - 11:47

Citation :
He arranged training camps for gang members near the French-Spanish
border

il me semble avoir lu que Haemers aimait aller en vacances ds le sud de la france
, pays basque? ou ils avaient un maison?.... à retrouver ?l

additioné= c'est Hendaye directement sur la frontière cote basque


Dernière édition par K le Dim 10 Jan 2010 - 15:20, édité 1 fois
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Ven 1 Jan 2010 - 20:05

Je n'y avais pas fait attention lors d'une première lecture mais il est aussi question d'Elio Ciolini dans le livre de Guy Bouten.

Dans le chapitre 66 ("Haemers, un contractuel qui en savait trop ?"), on dit que la bande de Patrick Haemers était bercée par l'idéologie d'extrême droite. "Et même infiltrée par celle-ci via un personnage comme Elio Ciolini, un terroriste néo-fasciste italien. Celui-ci travaillait pour le compte du GAL, Grupos Antiterroristos de Liberacion, un escadron de la mort issu de l'extrême droite espagnole qui avait comme mission d'éliminer les membres de l'ETA basque, principalement en France mais aussi partout en Europe. Ciolini rencontre Haemers lorsqu'arrivant en Belgique, il cherche à louer un studio à Woluwe-Saint-Lambert appartenant à la famille de Thierry Smars qui est un ami de Patrick."

(...) "Pour l'extrémiste Ciolini pouvoir compter sur des gens comme Smars, la bande Haemers et d'autres comme Van Binst et Vincent Louvaert, est une aubaine pour réaliser le travail pour lequel il est payé."

(...) "Ciolini, quant à lui, sera arrêté en 1991 à Florence et condamné à 9 ans de réclusion pour escroquerie et ... actes de terrorisme."


Guy Bouten ne parle pas de la loge P2. C'est cependant un lien important et il faudrait en savoir plus sur Ciolini, qui semble doué pour brouiller les pistes...
Revenir en haut Aller en bas
K



Nombre de messages : 7282
Date d'inscription : 15/02/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Ven 1 Jan 2010 - 20:31

il est noté que Haemers ne s'interessait qu'au friq mais c'est connu que Lacroix et Smars payait Ciolini.

mais Haemers disait qu'il travaillait pour des gens fous mais qu'ils étaient bien organisé, docteur,advocat etc

le mort de Smars peut etre aussi une affaire familiale...

il faut lire encore un peu ici et là
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Ven 1 Jan 2010 - 20:34

Voici un extrait du livre de Pierre Marion ...

Si on se réfère au témoignage de Pierre Marion, l’homme qui dirigea les services secrets militaires français (de juin 1981 à novembre 1982) et qui transforma le SDECE en DGSE, nous apprenons qu’il existait un réseau « manipulé par la division Action (au sein du SDECE) s’appuyant sur une structure clandestine constituée d’éléments extérieurs au Service, souvent
des anciens de l’Action ; ils ne sont connus que du commandement de la division, et répartis dans des lieux clefs de l’Hexagone. Ce réseau m’est présenté comme pouvant effectuer l’exfiltration de personnalités en cas d’invasion du territoire national. Le dispositif aurait été créé au début des années cinquante ; il aurait son pendant dans d’autres pays européens, notamment en Italie et en Belgique. L’ensemble serait coordonné par un organe spécifique de l’OTAN. (…) Je décide donc de dissoudre ce réseau dont
l’équivalent italien aura quelques années plus tard les honneurs de la presse sous le nom de Gladio.

Lorsque je parle de l’affaire à François Mitterrand, j’ai l’impression qu’il en connaissait déjà l’existence ».
(P. Marion, La Mission impossible, Calmann Lévy, 1991, pages 126 - 127).

Nous savons aujourd’hui que ce réseau n’a en réalité jamais été dissous dans le cadre de l’OTAN et qu’en France il aurait d’abord infiltré le SAC (Service d’action civique gaulliste) ensuite, il aurait utilisé le DPS (Département protection sécurité), la milice du Front National.
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Ven 1 Jan 2010 - 21:24

Extrait du rapport DE JONGHE – VAN BRUSSEL :


Un avocat d’extrême-droite, ancien ami de Patrick HAEMERS a
demandé un droit de visite. Patrick HAEMERS a donné son accord. Il s’agit du
dénommé DELHUVENNE Etienne (…) l’intérressé semble jouir d’appuis politiques
haut placés.


_ _ _


http://www.dhnet.be/infos/faits-divers/article/68868/delhuvenne-en-prison.html


Delhuvenne en prison


(23/04/2003)


Condamné
à 3 ans ferme, l'ancien avocat de Patrick Haemers vise la prescription





BRUXELLES C'est en février dernier que
l'ex-avocat Etienne Delhuvenne s'est spontanément rendu à la justice. Il avait
en effet été condamné à une peine de 3 ans par défaut en septembre 2000. Il
était poursuivi pour des faits de proxénétisme, d'escroquerie et de faux. La
justice le considère comme le patron de sociétés qui ont acheté notamment 7
immeubles bruxellois à moindre prix pour les rénover et ensuite les louer au
tarif le plus cher.



Il semble
que le fisc ait été trompé. L'ancien avocat de Haemers ne déclarait que 7.500
euros d'honoraires par an en soutenant qu'il était entretenu par ses parents.
La justice lui reproche aussi des faits de proxénétisme en considérant que les
affaires du prévenu n'ont pu se réaliser que par les revenus résultants de la
prostitution de sa compagne.



En ce qui
concerne les faux, une maison de repos, la Résidence Grâce, a été victime des
agissements de Delhuvenne, à concurrence d'un détournement de quelque 250.000
euros. L'élément le plus important du dossier est de savoir si l'intéressé va
pouvoir bénéficier ou non de la prescription. Les derniers faits reprochés ont
en effet été commis en janvier 1993. Et c'est précisément en février 2003, soit
10 ans et un mois plus tard, que Delhuvenne est revenu des Etats-Unis où il
avait pris la fuite.



Après
s'être rendu à la justice, le prévenu s'est retrouvé en prison en attendant
d'être rejugé en sa présence. Delhuvenne a alors introduit une requête de mise
en liberté mais a surtout demandé la récusation d'un des magistrats. Devant la
Cour de cassation, Delhuvenne a évoqué de nombreux problèmes techniques d'ordre
juridique et a obtenu gain de cause.



On se
peut se demander si Delhuvenne a la conviction certaine qu'il va bénéficier de
la prescription. Dans ce cas, il faudrait aussi que ses juges ne tiennent pas
compte de la loi Securitas qui avait précisément pour but d'assurer les
poursuites à l'encontre des braqueurs des fourgons de la firme, pas encore
identifiés ou retrouvés et qui approchaient de la... prescription.



Ph. Bt


© La
Dernière Heure 2003
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Sam 2 Jan 2010 - 7:01

http://archives.lesoir.be/des-fantomes-de-thierry-smars-et-du-major-vernaillen_t-19930922-Z078K4.html?query=Ciolini&firstHit=0&by=10&sort=datedesc&when=-1&queryor=Ciolini&pos=0&all=5&nav=1

DES FANTOMES DE THIERRY SMARS ET DU MAJOR VERNAILLEN AUX FEUX FOLLETS DE PROCES-VERBAUX EN GOGUETTE HAEMERS II:DES TEMOINS...



VAN DAMME,GUIDO

Mercredi 22 septembre 1993









Des fantômes de Thierry Smars et du major Vernaillen aux feux follets de procès-verbaux en goguette

Haemers II: des témoins muets ou bavards

Mardi, Philippe Lacroix, Michel Vander Elst et Robert Darville ont marqué quelques petits points.

Un
défilé de témoins plein de surprises a caractérisé la douzième journée
du procès Haemers II aux assises du Brabant. Les uns, dont on attendait
beaucoup, ont perdu la mémoire et le président Wezel a même demandé à
l'un d'entre eux s'il avait peur. D'autres, convoqués pour faire
nombre, ont soudain fait sortir de la marmite de bien étranges
révélations.

Le tout sur fond de deuil avec la mort de Thierry
Smars le «compagnon de jadis» et sur fond de «rapines propres» avec ce
hold-up du 17 mars 1986 au GB de Drogenbos (pas de blessés... et un
butin de 38 millions). Philippe Lacroix est «preneur» pour cet exploit
de banditisme qu'il a avoué peu après son arrestation en Colombie. Avec
une franchise, pour laquelle il escompte en retour que les jurés
croiront qu'il n'est pour rien dans la «rapine sale» de Verviers (deux
morts).

L'OMBRE DES TUEURS

Regroupons deux témoignages:
celui de Baudouin Erpicum, qui fut barman dans l'établissement de
Woluwe où se rencontraient ces messieurs, et celui de Guy Smars, le
père du premier suicidé dans la chronologie de cette saga. On espérait,
du côté de l'accusation, que le barman redirait ce qu'il a affirmé dans
un premier temps aux enquêteurs: à savoir qu'en visite chez Philippe
Lacroix, il aurait vu sur la table une vingtaine de journaux relatant
l'attaque du fourgon blindé de Verviers. Aujourd'hui, il est moins
précis, il dit qu'il peut avoir confondu et qu'il pourrait s'agir de
l'affaire Vernaillen. On sait que le major Vernaillen, très actif dans
la recherche des tueurs du Brabant wallon, avait subi une attaque en
son domicile alostois. Me Ann Kriwin fonce dans ce sentier et demande
au témoin si Thierry Smars et Philippe Lacroix ne se cachaient pas pour
Bastiani.

Ce Bastiani, alias Ciolini, alias le colonel, il en
sera encore question dans la déposition du père de Thierry Smars. Je
crois que c'est lui qui a manipulé Thierry. Je crois même qu'il lui a
réclamé de l'argent. Quatre millions? Et pour financer quoi ?
COPIES QUI RAPPORTENT
Notons
encore dans cette déposition du père de Thierry Smars la confirmation
d'un point chaud du dossier. Guy Smars va confesser les fautes de son
fils à la justice. On m'a d'abord conseillé de le faire d'une façon
anonyme. Tiens! Pour cacher quoi? Surprise plus tard quand j'ai reçu la
visite de Philippe Lacroix qui m'a mis une photocopie de ce
procès-verbal sous le nez. Des fuites sur lesquelles on n'a pas fini
d'épiloguer.
En vertu de son pouvoir discrétionnaire, le
président a aussi convoqué la maman de Thierry Smars. Elle révèle que
c'est sur les conseils du commissaire de police de Woluwe qu'elle a
demandé à son avocat, Me Michel Vander Elst, de demander restitution du
riot gun saisi par la justice au moment d'une perquisition. On en vit
plusieurs baisser la tête au niveau de la banquette: ceux qui avaient
suspecté Michel Vander Elst d'avoir réclamé cette arme d'initiative et
sans l'avis de la famille pour ravitailler on ne sait trop qui en
armes.
Bonne journée pour Darville. Les témoins à charge se
sont pris les pieds dans les filets, suspectant même leur ancien
associé d'avoir fait des sortes de fausses factures. Des baudruches qui
se sont dégonflées à l'audience. Avec le dernier mot à Me Guy François,
qui mit un terme à une immense polémique autour de l'achat d'un modèle
bien déterminé d'émetteur: Preuve nulle, à partir du moment où
n'importe quel émetteur agissant sur la fréquence choisie peut allumer
la bombe. Une péroraison semblable à celle qu'il fit un jour en
ramenant une plaidoirie à quatre lettres: Cqfd.
Revenir en haut Aller en bas
minus



Nombre de messages : 356
Date d'inscription : 08/05/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Sam 2 Jan 2010 - 9:49

HERVE a écrit:
....
L'OMBRE DES TUEURS
..... Aujourd'hui, il est moins
précis, il dit qu'il peut avoir confondu et qu'il pourrait s'agir de
l'affaire Vernaillen. On sait que le major Vernaillen, très actif dans
la recherche des tueurs du Brabant wallon, avait subi une attaque en
son domicile alostois. Me Ann Kriwin fonce dans ce sentier et demande
au témoin si Thierry Smars et Philippe Lacroix ne se cachaient pas pour
Bastiani.....
Voilà bien le genre d'amalgames dont sont friands les "journaleux" et dont le présent forum s'abreuve.
Tout le monde sait ou devrait savoir que l'affaire Vernaillen a eu lieu en 1981, moment où l'on ne parlait pas encore des TBW.
La désinformation a encore de belles années devant elle. Laughing
Revenir en haut Aller en bas
HERVE



Nombre de messages : 11298
Date d'inscription : 08/12/2009

MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Sam 2 Jan 2010 - 11:09

Je suis malheureusement d'accord avec "minus" : il y a tellement d'informations et de liens possibles que la rigueur devient très difficile à maintenir.

De plus, certains acteurs semblent prendre plaisir à créer de fausses pistes.

Depuis quelques jours, je m'intéresse à Elio Ciolini et j'ai l'impression que ses déclarations n'ont pour objectif que de tout embrouiller. Il n'empêche qu'on peut légitimement se demander ce qu'il faisait là !

Dans son livre, Guy Bouten dit " ... on a mélangé les armes ... " et il semble que certains indices ( Ronquières, etc ) n'ont pour but que d'augmenter volontairement la complexité des recherches.
Revenir en haut Aller en bas
Contenu sponsorisé




MessageSujet: Re: Un article du Guardian ( 2001 )   Aujourd'hui à 21:05

Revenir en haut Aller en bas
 
Un article du Guardian ( 2001 )
Voir le sujet précédent Voir le sujet suivant Revenir en haut 
Page 1 sur 5Aller à la page : 1, 2, 3, 4, 5  Suivant
 Sujets similaires
-
» Commentaire de l'article 34 de la constitution
» article de la voix du nord de 1998
» Article : Végétarien ou végétalien ?
» article positif aussi!!! vgr dans le figaro du 14/ 01/ 09
» Article de J.-M. Muglioni sur la discipline et l'instruction

Permission de ce forum:Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum
les tueries du Brabant :: AXES D'ENQUÊTE :: Les axes exploités :: La piste terroriste/Gladio-
Sauter vers: