les tueries du Brabant

forum sur les tueries du Brabant
 
AccueilAccueil  PortailPortail  FAQFAQ  S'enregistrerS'enregistrer  Connexion  

Partagez | 
 

 La piste de Mendes

Voir le sujet précédent Voir le sujet suivant Aller en bas 
AuteurMessage
K



Nombre de messages : 7790
Date d'inscription : 15/02/2009

MessageSujet: La piste de Mendes   Mar 12 Jan 2010 - 21:37

quelque part on dit que Mendes pensait que la piste de Beherm. DeMoe. est derrière TBW mais il y en a au moins deux affaires.

1.: Rivalité du père avec BOAS d'ou proces autour certaines commandes mal faites que Beh. a du laisser faire par Boas pour obtenir le marche de ...

2.:déstabilisation de ses fils ? pour conneries de jeunesse?

N01.:° j'ai trouvé trace ds "de Walm van de Wetstraat"

et le reste il faut que je recherche de nouveau


Dernière édition par K le Lun 3 Déc 2012 - 22:31, édité 1 fois
Revenir en haut Aller en bas
dim



Nombre de messages : 1659
Date d'inscription : 28/10/2008

MessageSujet: Re: La piste de Mendes   Mar 12 Jan 2010 - 22:15

La piste Beh., M. Verdeyen en a vaguement parlé si je ne me trompe pas?
Revenir en haut Aller en bas
K



Nombre de messages : 7790
Date d'inscription : 15/02/2009

MessageSujet: le père   Mar 12 Jan 2010 - 22:58

uit de Walm van de Wetstraat:pag 62

Citation :
De rommel van Boas

Paul Vanden Boeynants heeft intussen schoon genoeg van de aan­vallen op zijn ministeriële persoon. Op 1 oktober 1979 heeft hij zijn kabinet verlaten om het voorzitterschap van zijn beminde partij op zich te nemen. Wanneer het contract tussen de Belgische staat en ASCO voor de levering van 1189 pantservoertuigen op 21 maart 1980 wordt ondertekend, zet niet VDB maar zijn opvol­ger Charles Poswick zijn naam onder de overeenkomst. Hoewel die uiteindelijke ondertekening niet meer dan een formaliteit kan worden genoemd, wijst VDB graag en veel op dit detail om zijn tegenstanders de mond te snoeren. Hoe zou men hem verwijten kunnen maken over een contract waaronder niet eens zijn naam prijkt? Wat VDB betreft is deze onaangename affaire afgehandeld, maar dat is alweer buiten Frank De Moor gerekend.
In november 1981 bezorgt een tweede reeks artikelen in Knack de voormalige Defensie-minister opnieuw slapeloze nachten. Deze keer pakt De Moor uit met de onthullingen van J oseph Beherman, afgevaardigd beheerder van de firma Beherman-Demoen in Bomen\. Beherman baalt zo van de rechtszaak tussen zijn bedrijf en ASCO, die nu al oneindig lang lijkt aan te slepen, dat hij zijn belevenissen met de kameraden Boas en VDB openbaar wil ma­ken en zelfs plechtig beloofd "die verklaringen voor alle onder­zoeksinstanties staande te zullen houden".
Het verhaal van Beherman begint in 1977, wanneer zijn bedrijf een bestelling voor 123 gepantserde BDX-voertuigen aan de Rijks­wacht en het leger in de wacht hoopt te slepen. Zelfs voor een welvarend bedrijf als Beherman-Demoen betekent een staats­contract waarmee 589,5 miljoen frank is gemoeid net iets meer dan een peulschil, dus de afgevaardigd beheerder doet zijn uiter­ste best om in de prijzen te vallen
. Tot zijn grote tevredenheid lijkt alles vlot te verlopen, tot de minister van Defensie op het toneel verschijnt.

Vanden Boeynants weet dat Beherman-Demoen voor de produk­tie van verschillende onderdelen van de BDX-voertuigen een be­roep doet op gespecialiseerde firma's. De minister dringt er - om het eufemistisch uit te drukken - sterk op aan dat de ophangings­armen voor de wielen door Beherman bij ASCO zouden worden besteld. Aan Knack-journalist De Moor verklaart Beherman dat VDB hem "voor de ondertekening van het BDX-contract op het kabinet van Defensie ontboden heeft om duidelijk te stellen dat Beherman-Demoen dit contract slechts zou krijgen op voorwaarde dat ASCO de belangrijke BDX-onderdelen mocht leveren". Om begrijpelijke redenen besluit de zakenman dit politiek bij­zonder dubieuze voorstel toch maar te aanvaarden. Het duurt echter niet lang voor Beherman spijt krijgt van zijn beslissing, want ASCO blijkt lang niet de meest betrouwbare zakenpartner. De be­stelling loopt steeds meer vertraging op en de zaak dreigt in het honderd te lopen. Wanneer de baas van Beherman-Demoen eind 1979 overweegt om de in gebreke gebleven firma ASCO voor de rechtbank te slepen, krijgt hij hoog- bezoek. Vanden Boeynants, intussen PSC -voorzitter, komt hoogstpersoonlijk naar Behermans appartement aan de Brusselse Louizalaan om de ondernemer tot enige vergevensgezindheid ten aanzien van ASCO te inspireren. Een rechtszaak zou het contract tussen Defensie en ASCO voor de 1189 pantservoertuigen in gevaar kunnen brengen, en na al het harde werk dat de minister heeft geleverd, zou het toch wel zonde zijn om de overeenkomst in de ultieme fase in het gedrang te brengen.
Na het bezoekje dringt VDB nogmaals via de bekende Brussel­se advocaat en voorzitter van BMF Xavier Magnée aan op een minnelijke schikking tussen Beherman en ASCO. Bij monde van zijn raadslieden laat de voormalige Defensie-minister weten dat hij er persoonlijk voor wil zorgen dat de geschillen met ASCO worden bijgelegd, op voorwaarde dat Beherman geen herrie schopt zolang het monstercontract tussen de Belgische staat en de firma van Boas niet volledig in kannen en kruiken is.

Op 27 december 1979 legt de koppige Beherman ondanks alle 'goede raad' van de PSC-voorzitter een klacht neer tegen ASCO bij de Brusselse rechtbank van Koophandel. De ondernemer eist een schadevergoeding van 67,5 miljoen frank, die de gebrekkige leveringen moet compenseren. Op 31 augustus 1981 volgt zelfs nog een tweede klacht. Conceptiefouten bij de aanmaak van de ophangingsarmen zouden er volgens Beherman-Demoen de schuld van zijn dat de bewuste BDX-pantsers niet eens kunnen worden gebruikt. Luttele jaren na de aankoop durven noch de rijkswachters, noch de militairen gebruik maken van de totaal on­betrouwbare voertuigen, die in het heetst van de strijd elk ogen­blik door de wielen kunnen zakken.
De klacht van Beherman tegen ASCO kan niet beletten dat Roger Boas en de zijnen zoals afgesproken het Belgische leger met 1189 gloednieuwe pantsers verblijden. Maar ook hier blijkt de vreugde van korte duur. In hun boek 'Van Zwaarden tot Ploegijzers' ver­tellen de auteurs Mark Deneer, Marc Doms en Ernst Gülcher tot welke teleurstellingen de grootste aankoop bij ASCO heeft ge­leid.
Een eerste pijnlijke punt is het prijskaartje van de pantsers. Bij de aanbesteding in 1977 beweert Boas nog dat het Belgische leger voor 12,5 miljard frank van zijn uitstekende produkten gebruik zal kunnen maken, maar in 1980 blijkt de prijs al op te lopen tot 20 miljard. Jammer voor de Belgische staat, die een stuk goedko­per af zou zijn geweest als de voertuigen gewoon bij BMF' s Ame­rikaanse moederbedrijf FMC zouden zijn besteld. De vurige wens van de regering om via legeraankopen de Belgische economie te stimuleren, kost haar in dit geval ettelijke miljarden. Bovendien blijkt de bestelling bij BMF maar een uiterst beperkt aantal Bel­gische jobs op te leveren. Met de miljarden in prijsverschil tussen het Amerikaanse FMC en de Belgische dochter BMF zou de staat heel wat meer arbeidsplaatsen kunnen creëren dan het geringe aantal tijdelijke jobs dat door Boas en Co. wordt verschaft.


Om het allemaal nog wat erger te maken, blijken de duurbetaalde pantsers totaal onaangepast aan de wetten van de moderne oor­logsvoering. Terwijl andere Europese landen om krijgskundige redenen kiezen voor een combinatie van wielpantsers en rups­voertuigen, schaft het Belgische leger zich in één klap 1189 super­trage rupsvoertuigen aan zonder ook maar 1 wielpantser te be­stellen. Die beslissing wordt in militaire kringen niet bepaald op applaus onthaald. Bij de NAVO-manceuvres sukkelen de Belgi­sche soldaten hopeloos achter hun Europese collega's aan. Om de afstand van 400 kilometer naar het fictieve front af te leggen, hebben de rupsvoertuigen niet minder dan 19 uur nodig, een tijd­spanne die in geval van niet-fictieve actie wel eens tot dramati­sche gevolgen zou kunnen leiden.

De Ware aard van Boas
Hoewel Roger Boas zijn reputatie van onschuldige koorknaap al lang is kwijtgeraakt, wordt pas aan het eind van de jaren tachtig helemaal duidelijk hoe weinig scrupules de wapenhandelaar erop nahoudt. In het voorjaar van 1988 wordt de firma ASCO door een zekere Houshang Lavi voor de Brusselse handelsrechtbank ge­daagd. De rechtszaak, die eigenlijk louter het gevolg is van een ruzie tussen twee zakenpartners, werpt een nieuw en nog du­bieuzer licht op de activiteiten van Boas.
Tijdens zijn onder eed afgelegde verklaringen is de Amerikaanse Iraniër Houshang Lavi formeel: Roger Boas heeft het Belgische wapenembargo tegen Iran aan zijn laars gelapt en grote hoeveel­heden oorlogsmateriaal aan de ayatollah Khomeini en zijn sji­itische kompanen geleverd. Volgens Lavi werd hij begin 1983 door Boas ingeschakeld om te onderhandelen met het Iraanse ministerie van Defensie, dat onder meer interesse had voor Hawk­raketten en AMX-13-pantsers. In ruil voor zijn diensten zou de ......

et zorro est arrivé:

Citation :
de bekende Brussel­se advocaat en voorzitter van BMF Xavier Magnée aan op een minnelijke schikking tussen Beherman en ASCO.
Revenir en haut Aller en bas
K



Nombre de messages : 7790
Date d'inscription : 15/02/2009

MessageSujet: Re: La piste de Mendes   Lun 3 Déc 2012 - 22:18

Via les avion renifleur j'arrive a opus puis aux BDX de Asco qui sont en effet des voiture de lIRELANDE et de OPUS DEI ! non de dieu ! chars de dieux !

wicki:

Citation :

Timoney Armoured Vehicles


Timoney designed a 4x4 wheeled APC, designated Marks I, II, II,( all one off's), and 5 Mark IV's and five Mark VI's were also built for the Irish army.

During 1975, 123 Timoney Armoured Personnel Carriers Mark V were subsequently built under license by Beherman Demoen as the BDX in Belgium.

The BDX was then used by the Belgian Air Force and the Belgian Gendarmerie. Further licence agreements and direct sales have resulted in deliveries to the UK, Argentina, Middle East, Africa and the Far East. Pre-owned examples were sold to Mexico where they are still in service.




et
Citation :


In 1977 the Reverend Doctor Frank Planell was named Opus Dei's
regional vicar for Ireland. As Francisco Planell Fontrodona, 'Frank'
had already served Opus Dei as chairman of Esflna's Universal de
Inversiones S.A. One ofthe most gifted Irish numeraries under Planell
was Seamus Timoney, a professor of mechanical engineering at
University College, Dublin. When not lecturing, Timoney tinkered
with advanced weapons systems, designing and patenting a sturdy
armoured personnel carrier known as the Timoney APC. Timoney,
however, was no marketing expert. Was it too much to assume that
Father Frank referred the matter to Opus Central, which happened
to be aware that the Argentine Army needed this type of equipment
?
It is known that the Timoney APC went into production in 1978 and
that an undisclosed number were sold to the Argentine Armed
Forces.' If normal prescriptions were followed, 10 per cent of the
proceeds of the Argentine sale would have been paid to Opus Central
.
( Maurice Roche, 'The Secrets of Opus Dei', Magill Magazine, Dublin, May 1983.
Revenir en haut Aller en bas
K



Nombre de messages : 7790
Date d'inscription : 15/02/2009

MessageSujet: Re: La piste de Mendes   Lun 3 Déc 2012 - 22:38

je pars donc d'un adresse dans les questions de M/G ...... via les avions et chars j'arrive sur la question d'une membre de notre site :comment M a eu acces aux dossiers avant de representer une victime !


je tourne en boucle , nom d'un chien enragé !
Revenir en haut Aller en bas
Contenu sponsorisé




MessageSujet: Re: La piste de Mendes   

Revenir en haut Aller en bas
 
La piste de Mendes
Voir le sujet précédent Voir le sujet suivant Revenir en haut 
Page 1 sur 1
 Sujets similaires
-
» Suivez la piste
» Une piste sérieuse pour inferer la couleur des dinosaures
» séparer les différentes couches d'une piste audio
» La piste du retrovirus
» peut-être une piste pour les retards sans diagnostic...

Permission de ce forum:Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum
les tueries du Brabant :: AXES D'ENQUÊTE :: Les axes exploités :: Autres pistes-
Sauter vers: