les tueries du Brabant

forum sur les tueries du Brabant
 
AccueilAccueil  PortailPortail  FAQFAQ  S'enregistrerS'enregistrer  Connexion  

Partagez | 
 

 Tamise, 10 septembre 1983

Voir le sujet précédent Voir le sujet suivant Aller en bas 
Aller à la page : Précédent  1, 2, 3, 4
AuteurMessage
lesommetdumonde



Nombre de messages : 164
Localisation : brabant-wallon
Date d'inscription : 03/11/2012

MessageSujet: Re: Tamise, 10 septembre 1983   Lun 23 Jan à 2:46

Michel Adm.

Oui il s'agit effectivement de ce bâtiment qui est l'ancien commissariat de police de Waterloo. Cela n'a donc rien à voir avec Tamise.
Revenir en haut Aller en bas
michel
Admin


Nombre de messages : 7564
Localisation : Bruxelles
Date d'inscription : 15/11/2005

MessageSujet: Re: Tamise, 10 septembre 1983   Lun 23 Jan à 6:21

lesommetdumonde a écrit:
Michel Adm.

Oui il s'agit effectivement de ce bâtiment qui est l'ancien commissariat de police de Waterloo. Cela n'a donc rien à voir avec Tamise.

Ok, merci. Very Happy

_________________
"Ne rien nier à priori, ne rien affirmer sans preuve."
( Dr. Robert RENDU)
Revenir en haut Aller en bas
michel
Admin


Nombre de messages : 7564
Localisation : Bruxelles
Date d'inscription : 15/11/2005

MessageSujet: Re: Tamise, 10 septembre 1983   Mer 8 Nov à 3:48

Linda verstijft van de angst als er schoten klinken. Dan hoort ze iemand de trap op komen, hopend dat het haar man is

Linda Van Huffelen, pas bevallen van haar tweede kindje, trekt het laken over haar hoofd als ze beneden schoten hoort. Haar man Jos is al naar beneden gelopen omdat er inbrekers aan het werk zijn in de textielfabriek in Temse waar ze conciërge zijn. Jos wordt afgemaakt als een beest. Linda durft niet te roepen op haar man, want dan weten de daders dat er nog iemand boven is. Maar dan hoort ze iemand de trap op komen.

Met de bekentenissen van Christiaan B., die op zijn sterfbed verklaarde dat hij de Reus was, en een nieuwe wapenvondst in het kanaal Brussel-Charleroi draait het onderzoek naar de Bende van Nijvel weer op volle toeren. Hun laatste raid dateert intussen al van 32 jaar geleden. Wij blikken terug op de vijf zwaarste feiten. Vandaag: de overval op een textielfabriek in Temse.

De fabriek Wittock-Van Landeghem ligt wat achterin en is enkel bereikbaar via een wat hobbelige weg. Wie het niet kent, rijdt er gewoon voorbij. Linda en haar man Jos zijn die tiende september 1983 op tijd gaan slapen. De 26-jarige Jos, die bij een schildersbedrijf in Wilrijk werkt, moet er de volgende dag vroeg uit.

Midden in de nacht worden ze gewekt door glasgerinkel. Jos, amateurbokser en van niets of niemand bang, springt zijn bed uit en loopt naar beneden. Ongewapend.

Hector Riské woont in vogelvlucht zo’n honderd meter van de fabriek. Hij schiet wakker wanneer hij een luide knal hoort. En nog één. Wanneer hij tussen de gesloten gordijnen van zijn slaapkamerraam naar buiten kijkt, ziet hij een onbekende auto staan op het fabrieksterrein. Een donkere Saab, denkt hij. Er staat een man bij met een bivakmuts over het hoofd. Een andere man is niet gemaskerd.

Riské kan zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en trekt de gordijnen wat verder open. De man op straat ziet hem en lost zonder aarzelen een schot in zijn richting. De bejaarde man kan nog net op tijd wegduiken. De kogel gaat dwars door het slaapkamerraam en boort zich in de muur.

De gangsters vluchten weg met de auto. Riské verwittigt de politie en stuurt de agenten bij hun aankomst onmiddellijk naar het huis van zijn buren Linda en Jos, de conciërges van textielfabriek Wittock-Van Landeghem. De eerste schoten kwamen duidelijk uit die richting.

De eerste rijkswachtcombi is snel ter plaatse. Met getrokken wapens sluipen de agenten het pand binnen. Het eerste wat ze zien, is dat er een ruit is stukgeslagen. Ze vermoeden een diefstal en weten op dat moment nog niet welk drama zich heeft afgespeeld in de fabriek.

’s Nachts is er niemand aan het werk in het bedrijf. Maar als conciërge zijn Jos en Linda er wel, samen met hun twee kleine kindjes.

Linda, nog niet zo lang geleden bevallen, heeft de schoten gehoord. Ze is bang dat er op haar man is geschoten. Maar ze blijft in bed liggen. Ze het laken over haar hoofd en wacht af, verstijfd van de angst. “Ze zullen de kindjes toch niets aandoen”, speelt door haar hoofd.

Onderzoek zal later uitwijzen dat haar man de inbrekers op heterdaad heeft betrapt. Maar wanneer ze een wapen op hem richten, gooit hij de deur dicht. Met de zware wapens die ze bij zich hebben, schieten ze gewoon door de deur waar Jos zich achter verstopt heeft. Hij is geraakt, maar leeft nog. Op handen en voeten, zo blijkt uit de bloedsporen die worden teruggevonden, kruipt hij naar de conciërgewoning. Vermoedelijk om zijn vrouw te verwittigen. Maar hij geraakt niet meer tot bij haar. Een van de bandieten achtervolgt hem, en in de keuken krijgt Broeders van dichtbij het genadeschot.

Linda is zo bang dat ze niet durft te roepen op haar man. Want dan weten de daders dat er nog iemand boven is. Maar dan hoort ze iemand de trap op komen. Ze denkt dat het Jos is en schuift het laken langzaam van voor haar gezicht. Maar het is Jos niet. De gangster richt zijn wapen op haar. Linda slaat haar beide handen voor haar ogen. Dan volgt een schot.

Voetstapjes in het bloed

Ze bloedt hevig en valt vrijwel onmiddellijk in een diepe coma. Dat is haar redding geweest. De daders vertrekken in de vaste overtuiging dat ook zij dood is.

Patricia, de pasgeboren baby, ligt in haar wiegje in de slaapkamer. Wanneer de politie haar vindt, huilt ze hevig. Sharon, het dochtertje van bijna drie, is uit haar bedje gekropen en loopt door het huis. Haar voetjes dribbelen door een plas bloed en ze laat overal in huis bloedsporen na, zo ontdekken speurders van het gerechtelijk labo achteraf.

Net voor de daders vertrekken, zo blijkt nog uit de voetafdrukken die worden gevonden, pakt een van de daders de kleine Sharon op en legt haar terug in haar bedje. In de verkeerde richting, met haar voetjes op het hoofdkussen. In die houding treffen de agenten het kind even later aan. Doodsbang en totaal in shock.

Zowel Jos als Linda worden in een lijkzak gestopt. Het is pas dan dat een van de ambulanciers merkt dat Linda nog heel stilletjes ademt. Ze wordt zo snel mogelijk en onder politiebegeleiding naar het ziekenhuis gebracht. Daar ligt ze twee maanden in coma en daarna herstelt ze nog meer dan een jaar in en revalidatiecentrum. De hagel, afkomstig uit een riotgun, is haar hoofd binnengedrongen en heeft haar hand en haar oor half afgerukt. Haar bovenlichaam zit vandaag nog steeds vol met bolletjes hagel. Het lijken dikke speldenkopjes. Volgens de dokter zijn er te veel om weg te nemen.

Een goede week na de aanval wordt Jos, officieel Jozef, Broeders onder grote belangstelling begraven.

“Ze hebben het graf van mijn man in het begin afgedicht met golfplaten. Ze wilden de put nog niet dichtgooien omdat ze er bijna zeker van waren dat mijn kist snel in dezelfde put zou komen te liggen”, zegt Linda Van Huffelen nadien.

De vrouw herstelt langzaam van haar verwondingen, maar sukkelt van de ene tegenslag in de andere. Ze wordt invalide verklaard, verzekeringen willen niet betalen en uiteindelijk moet ze zelfs bij het OCMW gaan aankloppen. Vandaag moet ze nog altijd elke euro twee keer omdraaien voor ze hem uitgeeft.

“Ik heb vaak gedacht: ‘Hadden ze mij toch ook maar doodgeschoten’. Dan had ik al die miserie niet gehad”, zegt de vrouw, die nog altijd littekens draagt van de aanval.

Kogelwerende vesten in kevlar

Daders worden niet gevonden, een motief wel. Als de conciërge niet was opgestaan, dan had hij vandaag wellicht nog geleefd. Want de daders kwamen maar met één doel: zeven prototypes van een technisch hoogwaardige kogelvrije vest stelen. Maar voor de speurders dat ontdekken, gaat er veel tijd verloren. Omdat die informatie bewust lang wordt achtergehouden op vraag van de rijkswacht.

Vijf exemplaren zijn blauw van kleur en bedoeld voor de rijkswacht, twee zijn kakigroen voor het leger. In geen enkel document dat bij huiszoekingen in het bedrijf wordt gevonden, wordt over de kogelwerende vesten gesproken. Ofwel gebruiken ze de modelnaam Balon 2A-14-A2M, ofwel hebben ze het over een ‘jurk met bretellen’.

“We kregen duidelijke instructies in verband met het maken van de vesten voor de rijkswacht. We mochten er met niemand over praten”, getuigde een ex-werknemer daarover nadien.

In de dagen voor de aanslag is er trouwens nog hoog bezoek geweest in de fabriek in Temse. Officieren van de rijkswacht, in uniform. De chauffeurs, ook rijkswachters in uniform, bleven buiten wachten. Op die paar rijkswachters na, wist niemand dat de prototypes van de jassen klaar waren.

Stukken van een van de gestolen jassen, die bij overvallen van de Bende van Nijvel werden gebruikt, zijn in 1986 teruggevonden in een van de zakken met wapens en ander materiaal die in het kanaal Brussel-Charleroi in Ronquières werden gedumpt.

Na de diefstal en de moordpartij heeft het bedrijf duizenden kogelwerende vesten mogen maken voor de rijkswacht, zo getuigde een ex-werknemer veel later. Vreemd genoeg heeft de rijkswachttop altijd ontkend dat het klant was bij het textielbedrijf in Temse.

Bron: Het Nieuwsblad | Thierry Goeman | 30 oktober 2017

_________________
"Ne rien nier à priori, ne rien affirmer sans preuve."
( Dr. Robert RENDU)
Revenir en haut Aller en bas
guy mayeu



Nombre de messages : 931
Date d'inscription : 30/08/2016

MessageSujet: Re: Tamise, 10 septembre 1983   Mer 8 Nov à 5:23


Citation Thierry Goerman :

" Net voor de daders vertrekken, zo blijkt nog uit de voetafdrukken die worden gevonden, pakt een van de daders de kleine Sharon op en legt haar terug in haar bedje. In de verkeerde richting, met haar voetjes op het hoofdkussen. In die houding treffen de agenten het kind even later aan. Doodsbang en totaal in shock. ''.

L'un des tueur à rattrapé un enfant du couple pour le remettre dans son lit.
C'est curieux cette attitude de protection pour un tueur du Brabant, ca ne leur ressemble pas.

Cordialement
Revenir en haut Aller en bas
dcmetro



Nombre de messages : 315
Age : 37
Localisation : Paris
Date d'inscription : 26/12/2009

MessageSujet: Re: Tamise, 10 septembre 1983   Mer 8 Nov à 5:39

guy mayeu a écrit:

Citation Thierry Goerman :  

" Net voor de daders vertrekken, zo blijkt nog uit de voetafdrukken die worden gevonden, pakt een van de daders de kleine Sharon op en legt haar terug in haar bedje. In de verkeerde richting, met haar voetjes op het hoofdkussen. In die houding treffen de agenten het kind even later aan. Doodsbang en totaal in shock. ''.

L'un des tueur à rattrapé un enfant du couple pour le remettre dans son lit.  
C'est curieux cette attitude de protection pour un tueur du Brabant, ca ne leur ressemble pas.

Cordialement

Ce fait est avéré ?
Revenir en haut Aller en bas
guy mayeu



Nombre de messages : 931
Date d'inscription : 30/08/2016

MessageSujet: Re: Tamise, 10 septembre 1983   Mer 8 Nov à 6:00


Il est aussi écrit que le tueur l'a remis dans le lit en sens inverse avec les pieds sur l'oreiller,
l'enfant à été trouvé en état de choc, toujours selon l'article.

Cordialement
Revenir en haut Aller en bas
michel
Admin


Nombre de messages : 7564
Localisation : Bruxelles
Date d'inscription : 15/11/2005

MessageSujet: Re: Tamise, 10 septembre 1983   Mer 8 Nov à 7:42

Oui ce fait est avéré.

_________________
"Ne rien nier à priori, ne rien affirmer sans preuve."
( Dr. Robert RENDU)
Revenir en haut Aller en bas
Contenu sponsorisé




MessageSujet: Re: Tamise, 10 septembre 1983   

Revenir en haut Aller en bas
 
Tamise, 10 septembre 1983
Voir le sujet précédent Voir le sujet suivant Revenir en haut 
Page 4 sur 4Aller à la page : Précédent  1, 2, 3, 4
 Sujets similaires
-
» Bientôt, le 9ème anniversaire des "attentats " du 11 septembre...
» TAMISE / TAMESIS = la Tamise, the Thames.
» en ce 19 septembre, nous fetons Notre-Dame de La Salette
» Du 31 août au 8 septembre Neuvaine de la Nativité de Marie
» Neuvaine du 6 au 14 septembre

Permission de ce forum:Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum
les tueries du Brabant :: PRESENTATION DES TUERIES DU BRABANT :: Les faits :: Tamise, 10 septembre 1983-
Sauter vers: